Zühret-ün Nur — Sayfa 44

Meâli: "Bu kitap her derde dermandır." Tevâfukât-ı latîfedendir ki, Re'fet Bey'in birinci tesvidden gâyet sür'atle yazdığı nüsha ile beraber, Hüsrev'in yazdığı diğer bir nüshada, ihtiyarsız hiç düşünmeden, satır başlarında gelen elifleri saydık; aynen bu

cümlesine tevafuk ediyor.

(Haşiye-1): Sonradan yazılan ihtarın iki elifi, bu hesaba dâhil olamıyacağı için dâhil edilmemiştir.

Hem bu risalenin müellifinin Said ismine, bir tek fark ile yine tevâfuk ediyor.

(Haşiye-2): Madem Keramet-i Aleviyede ve Gavsiye'de, Said'in âhirinde nida için vaz'edilmiş bir elif var, Saidâ olmuş; belki fazla olan bu elif, o elife bakıyor. Re'fet, Hüsrev

Yalnız risalenin ünvanına ait yazıdaki bir elif hesaba dâhil edilmemiştir.

Cây-ı hayrettir ki: Süleyman Rüşdü'nün yazdığı nüsha, hiç elif hatıra gelmeden ve düşünmeden, 114 elif, 114 şifa-yı kudsiyeyi tazammun eden, 114 suver-i Kur'aniyenin adedine tevafukla beraber

şeddeli lâm bir sayılmak cihetiyle, 114 harfine tamtamına tevafuk ediyor.