Zühret-ün Nur — Sayfa 71

Yâ Rabbe'l-Âlemîn! Yâ İlâhe'l-Evvelîne ve'l-Âhirîn! Yâ Rabbe's-Semâvât-ı ve'l-aradîn!

Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın tâlimiyle ve Kur'ân-ı Hakîm'in dersiyle anladım ve îman ettim ki: Nasıl semâ, fezâ, Arz, berr ve bahr, şecer, nebat, hayvan; efrâdıyla, eczâsıyla, zerrâtıyla Seni biliyorlar, tanıyorlar ve varlığına ve birliğine şehâdet ve delâlet ve işaret ediyorlar... Öyle de: Kâinatın hülâsası olan zîhayat ve zîhayatın hülâsası olan insan ve insanın hülâsası olan enbiya, evliya, asfiyanın hülâsası olan kalblerinin ve akıllarının müşâhedat ve keşfiyat ve ilhamat ve istihracatıyla, yüzer icmâ ve yüzer tevatür kuvvetinde bir kat'iyyetle Senin vücûb-u vücûduna ve Senin vahdâniyet ve ehadiyetine şehâdet edip, ihbar ediyorlar. Mu'cizat ve kerâmat ve yakînî bürhanlarıyla, haberlerini isbat ediyorlar.

Evet kalblerde, perde-i gaybda ihtar edici bir Zâta bakan hiçbir hâtırat-ı gaybiye ve ilham edici bir Zâta baktıran hiçbir ilhâmât-ı sâdıka ve hakkalyakîn suretinde sıfât-ı kudsiye ve Esmâ-i Hüsnâ'nı keşfeden hiçbir itikad-ı yakîne ve enbiya ve evliyada bir Vâcibü'l-Vücud'un envârını aynelyakîn ile müşâhede eden hiçbir nûrânî kalb ve asfiya ve sıddıkînde, bir Hâlık-ı Külli Şey'in âyât-ı vücûbunu