Zülfikar — Sayfa 377

Yirmi Dokuzuncu Mektup'un Sekizinci Kısmı'nın Altıncı Remzi

Sure-i İnna A'taynake'l-Kevser'in pek çok esrarından tevafuk sırrıyla münasebettar birkaç sırrına dairdir. O esrar sarîhan gösteriyor ki İnna A'tayna tek başıyla bir mu'cizedir. Numune için letafetlerinden iki üç küçük nüktelerine işaret etmek münasiptir.

Birincisi:Sure-i Kevser'de mevcud hurufatın tekerrürleri birden dokuza kadar yani birer, ikişer, üçer, dörder tâ dokuza kadar muntazaman bulunmasıyla beraber, 28 huruf-u hecaîden mevcud olan 19 harfin içinde ikişer kardeş olan ikişer harften en güzelini ve lisana en hafifini almasıdır. Şöyle ki: ﺭﺯden ﺭvar, ﺯyok. ﺱ ﺵden ﺵvar, ﺱyok. ﺹ ﺽdan ﺹvar, ﺽyok. ﻁ ﻅdan ﻁvar, ﻅyok. ﻉ ﻍdan ﻉvar, ﻍyok. ﻑ ﻕdan ﻑvar, ﻕyok. ﻥ ﻡden ﻥvar, ﻡyok gibi zarif ve muntazam ve manidar bir intihab olduğu gibi mecmu-u hurufu Besmele ile 65 olup ﻫُﻮَyi ifade eder. Besmele'siz hurufu vakt-i nüzulüne işaret ediyor.

İkincisi:Şu Sure-i Kevser'e dair remizde 13 defa 13 rakamıyla beyan edilen sırrın hülâsası şudur ki:

Fatiha-i Şerife'de 13 ﺍﻝile 13 meşhur suver-i Kur'aniye olan 7 ﺍﻟٓﻢٓ, 6 ﺍﻟٓﺮٰnın mecmu-u adedine tevafukla 13 ﺍﻝile 13 surenin başlarına işaret edip parmaklarını