İşârâtü’l-İ’câz kitabının 338. sayfası — 29. âyetin tefsiri bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır.

كُلِّ [1] tâmimi ifade eden bir edattır. Burada ifade ettiği tâmimden hiçbir şeyin, hiçbir ferdin tahsisi ve daire-i şümulünden ihracı yoktur. Bu itibarla

مَا مِنْ عَامٍّ اِلاَّ وَقَدْ خُصَّ مِنْهُ الْبَعْضُ [2] olan kaide-i külliyeyi tahsis ediyor. Çünkü kendisi bu kaidenin şümulünden hariç kalmıştır.

شَىْءٍ [3] Bu kelime vacip, mümkin, mümtenie şâmildir.

عَلِيمٌ [4] Yani, zâtı ile ilim arasında zarurî, lüzumî sübut vardır.

İşârâtü’l-İ’câz — Sayfa 338

İşârâtü’l-İ’câz'ı uygulamada okuyun