Kastamonu Lâhikası — Sayfa 87

اَللهُ وَاحِدٌ [1] der. ب iki adedi kırk üç olup, bir farkla ﻫ nin ikisine tevafuk eder. ب üç adedi yirmi yedi olup, ﻫ 'nin üçüne iki farkla tevafuk eder. ب beş adedi yirmi üç defa ﻫ 'nin üç adedine iki farkla tevafuk eder. ت altı adedi on beş defa و 'ın dört adedine tevafuk eder. و altı adedi yirmi altı veya yirmi yedi defadır. و 'ın beş adedi yirmi beş defa olup, altı adedine bir veya iki farkla tevafuk eder. ( ا ) altı adedi, sekiz defa ve ( ا ) beş adedi sekiz defa birbiriyle tam tevafuk eder.

Elhâsıl: Beş ﻫ ile altı هُوَ ism-i mukaddesi oldukları için kerametkârâne vaziyetler gösteriyorlar. Lâfzullahın ortadaki harfi olan ل 'yetmiş beş defa evvelki harfi olan elif oluyor. Hemen hemen umumiyetle tevafukla هُوَ اللهُ [2] adedine üç farkla tevafuk lisanıyla هُوَ اللهُ okuyor. ل 'ın iki adedi altmış beş defa olup, ekseriyet-i mutlaka ile tevafuk ederek, farksız veya iki farkla اَللهُ adedine tevafuk lisanıyla اَللهُ der, zikreder. Ve ل 'ın üç adedi ekseri birbirine tevafukla otuz üç defa olarak, otuz üç aded-i mübarekine tevafukla ve ل 'ın makam-ı cifrîsine üç farkla tevafuk etmekle beraber yalnız mânidar bir farkla وَاحِدٌ اَحَدٌ [3] adedine tevafuk lisanıyla وَاحِدٌ اَحَدٌ der, hükmeder. ل 'ın dört adedi on sekiz olup, وَاحِدٌ adedi olan on dokuzuna yalnız bir manidar farkla, tevafuk lisanıyla وَاحِدٌ