Sikke-i Tasdîk-ı Gaybî kitabının 241. sayfası — Risale-i Nur'dan Parlak Fıkralar ve Bir Kısım Güzel Mektuplar bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır.

Namaz tesbihatının faziletine ait Isparta'ya gönderilen bir mektuptur

Bugünlerde ince bir mesele kalbime geldi, vaktinde kaleme alamadım. Vakit geçtikten sonra o ehemmiyetli hakikate bir işaret ederiz.

Kardeşlerimizden birisinin namaz tesbihatında tekâsülüne binaen dedim:

Namazdan sonraki tesbihatlar tarikat-ı Muhammediyedir (a.s.m.) ve Velâyet-i Ahmediyenin (a.s.m.) bir evradıdır. O nokta-i nazarda ehemmiyeti büyüktür. Sonra, bu kelimenin hakikati böyle inkişaf etti:

Nasıl ki, risalete inkılâp eden velâyet-i Ahmediye (a.s.m.) bütün velâyetlerin fevkindedir. Öyle de, o velâyetin tarikatı ve o velâyet-i kübranın evrad-ı mahsusası olan farz namazların akabindeki tesbihat, o derece sair tarikatların ve evradların fevkindedir. Bu sır dahi şöyle inkişaf etti:

Nasıl zikir dairesinde bir mecliste veyahut hatme-i Nakşiyede bir mescidde birbiriyle alâkadar heyet-i mecmuada nuranî bir vaziyet hissediliyor. Öyle de kalbi hüşyar bir zât namazdan sonra سُبْحَانَ اللهِ ، سُبْحَانَ اللهِ [1] deyip tesbihi çekerken, o daire-i zikrin reisi olan zât-ı Ahmediyenin aleyhissalâtü vesselâmın müvacehesinde, tesbih elinde yüz milyon adam tesbih çektiklerini mânen hisseder. O azamet ve ulviyetle سُبْحَانَ اللهِ ، سُبْحَانَ اللهِ der. Sonra o serzâkirin

Sikke-i Tasdîk-ı Gaybî — Sayfa 241

Sikke-i Tasdîk-ı Gaybî'ı uygulamada okuyun