Tarihçe-i Hayat — Sayfa 664

Yok bizde cemiyet kurma hülyası,

Yok başka bir yola gitme sevdası,

Olduk ancak nurun dertli şeydâsı,

Ey dertlilere rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Geçmişiz hep medihlerden, senâdan,

Yüz çevirdik servetlerden, gınâdan,

Nur isteriz, geçmeden bu fenadan,

Ey bu asırda rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Âşıkların Arşa çıkan feryadı

Ağlatıyor o pâk ruhlu ecdadı,

Allah için eyle bize imdadı,

Ey muhtaçlara rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Gökler saldı belâ, yer verdi belâ,

Sarstı âfâkı bir acı vaveylâ,

Rahmet et âleme, ey nur-u Mevlâ!

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Bir yanda sel var, bir yanda kan akar,

Bu belâ ateşi âlemi yakar,

Ağlayan bu beşer hep sana bakar,

Ey nümune-i rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Çevrildi ateşle bu koca dünya,

Bir cehennem gibi kaynadı derya.

Yetiş imdada ey şâh-ı evliya!

Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Zındıkaya, küfre karşı saldırdın,

Gönüllerden kederleri kaldırdın,

Bizi nurun deryasına daldırdın,

Ey biçarelere rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!