Âyet-ül Kübra — Sayfa 130

Öyle ise, haydi ileri! Gel, bulduğumuz birer dağ kuvvetindeki bu yirmidokuz mertebe-i îmâniyeyi namazın mübarek tesbihâtının mübarek adedi olan otuzüç mertebesine iblağ etmek fikriyle, bu ibretgâhın bir üçüncü menzilini daha görmek için Bismillahirrahmanirrahîm'in anahtarı ile zîhayat âlemindeki idare ve iâşe-i Rabbâniyenin kapısını çalmalıyız ve açmalıyız diyerek, mahşer-i acâib ve mecma-i garâib olan bu üçüncü menzilin kapısını istirhamla çaldı, ile açtı. Üçüncü menzil göründü. Girdi, gördü ki: "Dört hakîkat-ı muazzama ve muhîta" o menzili ışıklandırıyorlar ve güneş gibi tevhidi gösteriyorlar.

Birinci Hakikat:"Fettâhiyet" hakikatıdır. Yani: Fettâh isminin tecellisiyle basit bir maddeden ayrı ayrı, çeşit çeşit, hadsiz muntazam suretlerin, beraber, her tarafta bir anda, bir fiil ile açılmasıdır. Evet, nasılki umum kâinatın bağistanında ayrı ayrı hadsiz mevcudatı; çiçekler misillû, Fettâh ismiyle –her birisine– münasip bir tarz-ı muntazam ve bir şahsiyet-i mümtâze kudret-i fâtıra açmış, vermiş. Aynen öyle de, fakat daha mu'cizatlı olarak; zemin bahçesinde dörtyüz bin envâ-ı zîhayata