Âyet-ül Kübra kitabının 15. sayfası — Mukaddeme bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Elhâsıl:Îtikad-ı küfriye, iki kısımdır.

Birisi:Hakâik-i İslâmiye'ye bakmıyor. Kendine mahsus yanlış bir tasdik ve bâtıl bir itikad ve hata bir kabuldür ve zâlim bir hükümdür. Bu kısım bahsimizden hâriçtir. O bize karışmaz, biz de ona karışmayız.

İkincisi:Hakâik-ı îmâniyeye karşı çıkar, muaraza eder. Bu dahi iki kısımdır:

Birisi:Adem-i kabuldür. Yalnız isbatı tasdik etmemektir. Bu ise bir cehildir, bir hükümsüzlüktür ve kolaydır. Bu da bahsimizden hâriçtir.

İkincisi:Kabul-üademdir.Kalben,ademini tasdik etmektir. Bu kısım ise bir hükümdür, bir îtikaddır, bir iltizamdır. Hem iltizamı için nefyini isbat etmeğe mecburdur.

Nefiy dahi iki kısımdır:

Birisi:"Has bir mevkide ve hususî bir cihette yoktur." der. Bu kısım ise isbat edilebilir. Bu kısım da bahsimizden hâriçtir.

İkinci kısım ise:Dünyaya ve kâinata ve âhirete ve asırlara bakan îmâni ve kudsî ve âmm ve muhît olan mes'eleleri nefiy ve inkâr etmektir. Bu nefiy ise –birinci mes'elede beyan ettiğimiz gibi– hiç bir cihetle isbat edilmez. Belki kâinatı ihâta edecek ve âhireti

Âyet-ül Kübra — Sayfa 15

Âyet-ül Kübra uygulamada, çevrimdışı