Âyet-ül Kübra kitabının 184. sayfası — 32.Söz'den 2.Noktanın 2.Mebhası@Otuzikinci bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

"nâtık bir hayvan" değil, belki hakikî bir insan ve makbul bir misâfir-i Rahmân olduğunu bildirir. Dünyayı, bir misafirhane-i Rahmân olduğunu göstermekle ve dünyadaki mevcudat ise, Esmâ-i İlâhiye'nin âyineleri olduklarını ve masnuâtı ise, her vakit tazelenen mektubât-ı Samedaniye olduklarını bildirmekle, insanın fenâ-yı dünyadan ve zevâl-i eşyadan ve hubb-u fâniyattan gelen yaralarını güzelce tedavi eder ve evhamın zulümatından kurtarır.

Hem mevt ve eceli, âlem-i berzaha giden ve âlem-i bekada olan ahbablara visal ve mülâkat mukaddimesi olarak gösterir. Ehl-i dalâletin nazarında bütün ahbabından bir firak-ı ebedî telâkki ettiği ölüm yaralarını böylece tedavi eder. Ve o firak, ayn-ı likà olduğunu isbat eder.

Hem kabrin âlem-i rahmete ve dâr-ı saâdete ve bağistan-ı cinana ve nuristan-ı Rahmân'a açılan bir kapı olduğunu isbat etmekle, beşerin en müthiş korkusunu izale edip, en elîm ve kasavetli ve sıkıntılı olan berzah seyahatini, en leziz ve ünsiyetli ve ferahlı bir seyahat olduğunu gösterir. Kabir ile ejderha ağzını kapatır, güzel bir bahçeye kapı açar. Yâni, kabir, ejderha ağzı olmadığını, belki bağistan-ı rahmete açılan bir kapı olduğunu gösterir.

Âyet-ül Kübra — Sayfa 184

Âyet-ül Kübra uygulamada, çevrimdışı