Âyet-ül Kübra — Sayfa 91

hakikatının içinde tezâhür-ü rubûbiyet hakikatının bilbedâhe hissedilmesi ve o her cihetle rahmet-feşan tezâhür-ü rubûbiyet hakikatının içinde, tebârüz-ü ulûhiyet hakikatı bizzarure bilinmiş olmasıdır.

İşte bu hâkimâne ve hakîmâne faaliyet-i dâimeden ve perdesinin arkasında bir Fâil-i Kadîr ve Alîm'in ef'âli, görünür gibi hissedilir. Ve bu mürebbiyâne ve müdebbirâne ef'âl-i Rabbâniye'den ve perdesinin arkasından, herşeyde cilveleri bulunan Esmâ-i İlâhiye, hissedilir derecesinde bedâhetle bilinir. Ve bu celâldarâne ve cemâlperverâne cilvelenen Esmâ-i Hüsna'dan ve perdesinin arkasında sıfât-ı seb'a-i kudsiyenin ilmelyakîn, belki aynelyakîn, belki hakkalyakîn derecesinde vücudları ve tahakkukları anlaşılır. Ve bu yedi kudsî sıfatın dahi, bütün masnuatın şehadetiyle; hem hayatdarâne, hem kadîrâne, hem alîmâne, hem semîane, hem basîrâne, hem mürîdane, hem mütekellimâne nihayetsiz bir surette tecellileri ile bilbedâhe ve bizzarure ve biilmelyakîn bir Mevsuf-u Vâcibü'l-Vücûd'un ve bir Müsemma-i Vâhid-i Ehad'in ve bir Fâil-i Ferd-i Samed'in mevcudiyeti, güneşten daha zâhir, daha parlak bir tarzda kalbdeki îman gözüne görünür gibi kat'î bilinir. Çünkü: Güzel ve mânidar bir kitap ve muntazam bir