Bir Dava Adamının Notları 2 — Sayfa 23

Sadakat: Üstad Van’da bir talebesine diyor: ‘Benim arkamdan gel, korkma. Yalnız ahde vefa ve sadakat şarttır.’

Üstad Hangi Hususlarda Taklid Edilebilir: Üstadın yeme, içme, giyimi ve uyuması taklid edilemez. Onları yapabilmek için ancak Üstad olmak lazımdır. Fakat şecaat, fedakarlık gayret, hamiyet sıfatları taklid edilir, çünkü cadde-i Kübradır...

Sebat - Devam: Yalnız da kalsak, bütün dünya aleyhimizde de olsa ve farz-ı muhal nurcular da istifa etse, yine Risale-i Nur’un mesleğinde devam etmeliyiz.

Hergün bir satır kadar ezber. Her ezberi tekrardan sonra yenisini ezberlemek. Bunları daima o gün içinde tekrar etmek.

Ezberle aklen, “Salavat-ı Şerifeyi” okuyarak kalben inkişaf ederiz.

Üstad Hazretleri birşeyi tasvip etmeyince, o kişiyi kırmadan hikmetle, kendi halinin müsait olmadığını izhar ederek ifade ederdi.

Bir talebesi mektup yazıyor, ve bu mektubun umuma neşredilmesini istiyor. Üstad Hazretleri onun o hissini kırmadan bir mektup yazıyor ve ona neşretmemek şartıyla gönderiyor. O arzusuna cevap veriyor.

Herkesin kaldıracağı şekilde konuşmalıyız.

Azami Dikkat: Hizmetkar, bütün dünyayı Üstadına bağladığı gibi, bunun aksine de -samimiyetine rağmen- sebep olabilir.

İzzet ve şerefini Risale-i Nur’a feda etmek.

İnsan yaşlandıkça imtihan şiddetlenir.

Kitabilik: Söylediğiniz Risale-i Nur’da yazılı ise kabul... Yerini gösteriniz... Kitabî konuşmak...

Nur’un Esiriyiz: Bir kardeş dedi; “Üstadım tashih bitti, şimdi iş kalmadı” Üstad; “Bekçilik yaparsın!.. Risale-i Nur’un esirisin” diyerek kalbinin içine cevap verdi.

İttiba: Üstada itaat, ittiba ederek hareket edersem, muvaffak olmasam da, me’sul olmam.

Okumak: Okurken iş hatırına gelirse “Sonra yaparsın, vakit kaçmıyor” demek. Uyku gelirse “Bu bahsi bitir, öyle uyursun” demek, nefsi ikna etmek...

Üstada Mutlak İnkiyad-Sadakat: Z. Ağabey, “Bir taş gibi Üstadımız oraya vurur, oraya. Buraya vurur, buraya. Şuraya vurur, şuraya gideriz.” diye Urfa Emniyetine cevap veriyor. “Üstadımız bir şey demeden hareket etmeyiz, hizmetkarız” diyor.

Sabah ve ikindi yarım saat hava almak, zihni açar. Üstad ikindi zamanı da çıkardı.

Bir zamanlar ben hizmette, 15-16 saat mesaiye kanaat etmiyordum...

Asabiyet halinde his hakimdir...

Meşveretin Şartı: Uykusuzluk asabiyet verir; akıl, fikir yerine his konuşur. “Saat 24.00’den sonra; istişare yapmayın, müdavele-i efkara girişmeyin, Risale-i Nur’dan bir bahis dahi sormayın” diye ağabeylere söylendi...

Hizmete Devam: Üstad, azami ihlas, sadakat, sebat dersi veriyor, hizmette tahkim ediyordu.

Ben Üstadın, şahsıma ait kerametlerine mazhar olamadım.

Üstadın tasarrufu herkese göre değişiyor. Mesela: Hapse düşen veya ye’se düşen bazılarına gözükmesi gibi...

Yeni gelen talebelerle meşgul olmalıyız. Aramızda dahi menfi mes’eleleri konuşmamalıyız.

Biz Üstadımıza menfi haberleri söylemezdik.

Meşakkat: Derste yer bulamasam da ayakta kalırım, yine de iştirak ederim.