Beşinci Kelime

hüccetlerle haşir ve neşrin sabahını, baharını isbât etmişler.

Beşinci Kelime:

dir. Bundaki hüccete işaretten evvel hakîkatlı bir seyahat-ı hayâliyeyi Yirmidokuzuncu Mektub'un izahına binaen kısaca beyan etmek kalbe geldi. Şöyle ki:

Bir zaman, Kur'ân'ın mu'cizelerini ararken; Risale-i Nur'da, hususan İşarâtü'l-İ'caz tefsir-i Nurî'de ve Rumuz-u Semâniye'de beyanları gibi, Sûre-i Feth'in âhirindeki âyette dört-beş mu'cize ve ihbar-ı gaybîyi, hattâ

cümlesinde bir tarihî mu'cizeyi, hattâ çok kelimelerinde müteaddid i'caz lem'alarını ve bâzı harflerinde mu'cizane nükteleri bulduğum bir zamanda, namazda Fâtiha'yı okurken

deki "nun"un bir mu'cizesini bana bildirmek için bir sual kalbime geldi:

Neden

yani; "Ben ibâdet ve istiane ederim." denilmedi? Nun-u mütekellim-i maa'l-gayr ile, yâni "Biz sana ibâdet

ve istiane ederiz." demiş? Birden o "nun" kapısıyla bir seyahât-ı hayâliye meydanı açıldı. Namazdaki cemaatın azîm sırrını ve büyük menfaatini ve bu tek harf bir mu'cize olduğunu şuhûd derecesinde bildim ve gördüm. Şöyle ki:

Ben o zaman İstanbul'da Bayezid Câmii'nde namaz kılarken,

dedim. Baktım, o câmideki cemaat, benim gibi diyerek bu dâvâma ve

daki duama tamamen iştirak edip tasdik ettikleri zamanda, bir perde daha açıldı. Gördüm ki:

İstanbul'un bütün mescidleri, büyük bir Bayezid hükmüne geçtiler. Aynen benim gibi

deyip benim dâvâlarıma ve dualarıma imza basıyorlar, âmîn diyorlar. Ve bana bir nevi şefaatçi suretini almaları içinde, hayâlime bir perde daha açıldı. Gördüm ki:

Âlem-i İslâm, büyük bir mescid suretini aldı. Mekke, Kâbe mihrab hükmüne geçti. Bütün namaz kılan müslümanların safları, dairevî bir tarzda o kudsî mihraba teveccüh ederek, benim gibi