Elhüccetüzzehra — Sayfa 22

sevdirmesine mukâbil, ubûdiyetle sevmek ve ihsânatlarına mukâbil, şükür ve hamd isteyen böyle bir Rahmân-ı Rahîm'i tanımayan ve ubûdiyetle O'nu sevmeye çalışmayan, belki inkâr ile O'na bir nevi adâvet taşıyan insan suretindeki şeytanlar, birer küçük Nemrud ve Firavun hükmünde nihâyetsiz bir azâba elbette müstehak olur.

Onbirinci Kelime:

dir.Yani:

"Dâire-i huzuruna ve âlem-i bâkisine ve âhiretine ve sermedî dâr-ı saâdetine gidileceği gibi, bütün kâinattaki mahlûkâtın mercii O'dur; bütün esbab silsileleri O'na dayanıyor ve kudretine istinat eder ve o kudretinin tasarrufatına birer perdedirler; o kudret-i kudsiyenin izzetini ve haşmetini muhafaza için, bütün zâhirî sebepler yalnız birer perdedirler; îcadda da hiç te'sirleri yoktur; emir ve irâdesi olmazsa hiçbir şey, hattâ hiçbir zerre hareket edemez." demektir. Bu kelimedeki hüccete gayet kısa bir işaret ederiz:

Evvelâ:Bu kudsî kelimenin ifade ettiği haşir ve âhiret ve hayat-ı bâkiye hakîkatının bu gelen bahar gibi kat'î ve şüphesiz tahakkukunu ve geleceğini tam îmân ettirmek ve isbât etmek cihetini "Onuncu Söz" ve zeyillerine ve