Elhüccetüzzehra — Sayfa 70

makbûliyet ve dost ve düşmanın ittifakıyla en yüksek hasletleri taşıyan bir şahsiyeti vermekle, beşerin beşten birisini O'na ümmet etmesi gayet kat'î bir tarzda sâdıkıyetine ve risaletine şehâdet ettiği gibi, ef'âl-i rubûbiyet cihetinde dahi görüyoruz ki; bu âlemin mutasarrıfı ve müdebbiri, Muhammed'in (A.S.M.) risaletini bu kâinata bir mânevî güneş yapıp –Nur Risalelerinde isbât edildiği gibi– O'nun ile bütün karanlıkları izâle ve nurani hakîkatlarını gösterip ve bütün zîşuuru, belki kâinatı hayat-ı bâkiye müjdesiyle sevindirdiği gibi; dinini dahî bütün makbul ehl-i ibâdetin fihriste-i kemâlâtı ve harekât-ı ubûdiyette sağlam bir program yapması gibi Muhammed'in (A.S.M.) şahsiyet-i mânevîyesi olan hakîkatını, Kur'ânın ve Cevşen'in delâletiyle tecelliyât-ı ulûhiyetine bir âyine-i câmia yapması.. ve sâbıkan işaret ettiğimiz hakîkatların ve ondört asırda her gün ümmetinin bütün hasenatlarının bir mislini kazanmasının ve hayat-ı içtimâiye ve mânevîye-i beşeriyedeki âsârının delâletiyle, nev-i beşere en yüksek reis ve mukteda ve üstad yapması.. ve O'nu, büyük ve kudsî vazifelerle beşerin imdâdına gönderip rahmet, hikmet, adâlet, gıda, hava, mâ, ziyâ derecesinde insanları onun dinine, şeriatına, İslâmiyet'teki hakîkatlarına muhtaç