Nurculuk Nedir?

Bediüzzaman Hazretleri, Risale-i Nur eserleriyle başladığı imanı kurtarmak ve tahkikî yapmak yani imanda tecdid faaliyeti,Nurculuk cereyanı namıyla iştihar etmiştir.

Siyasî ve dünyevî cemiyetçilikten uzak ve aynı eserleri okumaktan doğan manevî alâkadarlık ile gönüllerde kurulan Nur irfan müessesesi olan Nurculuk cereyanı mensublarına, yani Risale-i Nur eserlerini okuyanlara "Risale-i Nur Talebesi", kısaltılmış şekli ile "Nur Talebesi" veya "Nurcu" denilmektedir.

Diğer bir tarif ile Nurculuk:

Zamanımızda çok umumî ve tahribkâr hale gelen maddeci ve inkârcı cereyanların ifsadatının neticesi, dinî düşünce ve yaşayışın tehdid altına girmesiyle bunalan insanlığa İslâmın hidayet yolunu göstermek ve asrın ihtiyacına tam cevab vermek üzere bir Kur'an tefsiri olan Risale-i Nur Külliyatını okumak, anlamak ve ihtiyaç duyanlara bildirmekle dine getirilmek istenen şübheleri izale etmek, taklidî imandan tahkikî imana yükselmek, böylece şuurlu olarak İslâmiyeti aslına ve ruhuna uygun yaşamak cehdidir. Hem cemiyet, teşkilat gibi unsurlardan mücerred, din ve hakaik-ı imaniyeyi muhafaza noktasında tecdid vazifesi ve hizmetidir.

Bu manevî cihad ve hizmet hareketi, rıza-yı İlahî dairesinde ve yalnız Kur'an ve iman hakikatlarına istinad ederek, maddiyyunluk ve âhirzaman fitnesinden zarar gören insanlık âlemine İslâmın hidayet ışığını ulaştırmaktır.

Nitekim bu hareket âlem-i İslâma, hattâ dünyanın her tarafına kadar genişlemiş ve hüsn-ü kabule mazhar olmuştur.

Risale-i Nur ve Nurculuk isimlerinin verilişindeki hikmetlerin birisi şudur:

Karanlığın varlıkları örtüp göstermediğine karşı, maddî nur karanlığı yok ederek varlıkların görünüp bilinmesine sebeb olduğu gibi küfür ve inkâr manevî karanlıkları da iman ve Kur'an hakikatlarını ins ve cinnin nazarında örter, göstermez.

Kur'an ve imanın manevî nuru ise, o manevî küfür karanlıklarını yok edip Kur'an ve iman hakikatlarını gösterir. İşte Risale-i Nur, Kur'anın ve imanın manevî nurunu açıklayıp küfrün manevî karanlıklarını yokettiği cihetiyle, Risale-i Nur eserlerine dayanan Nurculuk cereyanına bu isim uygun düşmüştür.

Diyanet İşleri Başkanlığının 2.7.1963 tarih, 18746 sayılı yazısına ekli, Müşavere ve Dinî Eserleri İnceleme Kurulu'nun 29.6.1963 tarih, 326 sayılı kararında:

"Nurculuk: Bir tarikat veya bir mezhep olmayıp, Said-i Nursî adındaki zatın, son zamanlarda yayılma istidadı gösteren dinsizlik cereyanına karşı, Kur'an-ı Kerim âyetlerini ele alarak, Risale-i Nur namıyla yazdığı eserlere izafe edilen bir cereyandır.Adı geçen eserler, imanı fikirlerle birleştirmeye çalışmaktadır." şeklinde beyan edilmiştir.

Hakaik-ı imaniye ve Kur'aniyeye hizmet cereyanı olan Nurculuğun, hassasiyetle üzerinde durduğu hizmet düsturları vardır. Ancak bu düsturları daha isabetli anlayabilmek için Risale-i Nur'da yer yer temas edilen dar ve geniş daireyi nazara almak gerekiyor. Zira Risale-i Nur Külliyatında bazı ifade ve beyanlara, makamına göre bakılmazsa hakikat iltibasa uğrar, yanlış te'villere sebebiyet verilir.

Meselâ: Risale-i Nur'dan Mektubat adlı eserde Yirmidokuzuncu Mek-tub'un Yedinci Kısmının Beşinci İşaretinde: Âl-i Beyt'ten olan Büyük Mehdi'nin hâkimiyeti ve Beşinci Şua'ın Ondokuzuncu Mes'elesinin sonunda:

Büyük Mehdi'ye (r.a) bağlı olan Âl-i Beyt'in, şeriat-ı Muhammediyeyi (a.s.m.) ihya ve icra edecekleri yani siyasî hâkimiyet sahibi olacakları kaydedilir.

Bu beyanlara karşı Ondokuzuncu Mektub'un "Beşinci Nükteli İşaret"inde, saltanat ve siyaset-i İslâmiyet hâkimiyetinin Âl-i Beyt'e yaramadığı ve asıl vazife-i diniyelerini unutturduğu yani siyasî hâkimiyete girmemeleri gerektiği beyan ediliyor.

Bu iki beyan arasında zâhirî bir münafat görünüyor. Fakat hakikatta ve makamlarına göre bakılınca münafat yoktur. Çünki bu son beyan hakikatta en ehemmiyetli ve en büyük olan hizmet-i imaniye