Esasat-ı Nuriye — Sayfa 163

Evet, küfr-ü mutlaka karşı, bu ağır şerait içinde Nurlar bu işi görmüş, meydandadır. Demek Nurların kuvveti bu sırr-ı azîmden ileri geliyor.

Ben de bütün ruh u canımla yirmi sekiz sene bu işkenceli musîbetlerime razı oldum. Hakkımı helâl ettim. Âdil kadere de derim ki: Müstehak idim senin bu şefkatli tokatlarına... Yoksa gayet meşrû,zararsız,herkesin lillâh için takip ettikleri mübarek mesleğe girseydim,yani maddî ve mânevî hislerimi bütün feda etmeseydim, hizmet-i imaniyede bu acib mânevî kuvveti kaybedecektim.İşte bu kuvvetin bir acib nümunesi bazı zatların ki, ben onların ancak ednâ bir talebesi olabildiğim halde, onların hakaik-i imaniyeye dair bir kitabını birisi okumuş.Risale-i Nur'un da bir sayfasını okumuş.Risale-i Nur'un bir sayfasıyla daha ziyade imanını kurtardığını ikrar etmiş.» (Emirdağ Lâhikası-II sh: 106)

Mezkûr ifadede nazara verilen ve meselemizle de çok alâkalı ve dikkat çekici şu nokta ki: Risale-i Nurun bahsettiği hakikatları pek çok âlimler beliğane anlattıkları halde te'sirde geridirler. Çünkü makbuliyet için bu zamanda maddî-manevî, dünyevî-uhrevî ve meşru hiçbir menfaatı takib etmemek halisiyeti ve yapılacak hizmeti sadece emredildiği için yapmakla o a'zamî ihlâsın kazanılması gerekiyor.

Halbuki bu fitne asrında, feragatı istenen meşru ve uhrevî menfaatlerin terk edilmesi şöyle dursun, ihlâsı kıran şöhret ve teveccüh-ü ammeyi kazanma hissi ve temayülleri, maddî menfaat elde etme hırsı, adavet, hased, tarafgirlik gibi hallerin istilası içinde mezkûr mânâda sırr-ı ihlasa mazhariyet ve hüsn-ü tesire liyakat kazanmak imkânı çok müşkül görülüyor.

Şu halde Risale-i Nur'u gizleyerek kendi namına irşada çalışan, Allah'ın ihsanı olan manevî te'sirden mahrum kalır.

Hazret-i Üstad'ın aynı hakikatı te'yid eden bazı ifadeleri de şöyledir:

36-«Dünyaya tenezzül etmez, tama' ve zillete düşmez, hakikat mukabilinde dünya malını almaz, tasannua mecbur olmaz bir üstaddan alınan ders-i hakikat elmas kıymetinde ise, sadaka almaya mecbur olmuş,ehl-i servete tasannua muztar kalmış,tama' zilletiyle izzet-i ilmini feda etmiş,sadaka verenlere hoş görünmek için riyakârlığa temayül etmiş,âhiret meyvelerini dünyada yemeye cevaz göstermiş bir üstaddan alınan aynı ders-i hakikat,elmas derecesinden şişe derecesine iner.» (Barla Lâhikası sh: 123)