Esasat-ı Nuriye — Sayfa 173

Şimdi bu imanın ve Peygamberin sıdkına olan bu itikadın neticesi olarak kendimizi helâk-ı ebedîden kurtarmak için çalışmayalım mı? Etrafımızda olup bitenleri görmeyelim mi? "Acaba bu tehlikeli zaman gelmiş midir? Sakın bu tehlikelere düşen nesil biz olmayalım?" diye bunları mevcut dinî hakikatlere tatbik cihetlerini göstermeyelim mi?» (Şualar sh: 563)

..Şeklinde devam eden beyan ve müdafaasında, o günün çok ağır şartlarına rağmen âhirzaman şer cereyanını tanıtmasında ve karşısındaki tamirci Nur cereyanını da nazara vermektedir.

60-«Bu mücahede-i mâneviyede Kur'ân'ın nurundan gelen bir Nur,ehl-i imana bir nokta-i istinad olacağını mânâ-yı işârî ile haber veriyor diye kalbime ihtar edildi.» (Şualar sh: 271)

61-«Aziz, sıddık kardeşlerim,

Sizin tesanüdünüze benim ziyade ehemmiyet verdiğimin sebebi, yalnız bize ve Risale-i Nur'a menfaati için değil, belki tahkikî imanın dairesinde olmayan ve nokta-i istinada ve sarsılmayan bir cemaatin kat'î buldukları bir hakikate dayanmaya pekçok muhtaç bulunan avâm-ı ehl-i iman için dalâlet cereyanlarına karşı yılmaz, çekilmez, bozulmaz, aldatmaz bir merci, bir mürşid, bir hüccet olmak cihetiyle, sizin kuvvetli tesanüdünüzü gören kanaat eder ki,bir hakikat var, hiçbir şeye feda edilmez,ehl-i dalâlete başını eğmez,mağlûp olmaz diye kuvve-i mâneviyesi ve imanı kuvvet bulur, ehl-i dünyaya ve sefahete iltihaktan kurtulur.» (Şualar sh: 320)

Risale-i Nur ve cereyanı nazara verilmezse, avam-ı ehl-i iman bu istinad noktasını nasıl bilecek ve avamı istinadsız ve kuvve-i maneviyesi kırık bir vaziyette bırakılmış olmaz mı? ve bu vaziyet gizli cereyana yardım mânâsına gelmez mi? İşte bundan sonra gelecek ders ve tavsiyelere de bu nazarla bakılsın şöyle ki:

62-«Risale-i Nur'un tesettür perdesinden çıkıp gayet büyük ve umumî bir meselede kendi kendine merkezlerinde mübarezesi zamanında şakirdlerini arkasında bulmak ve kaçmamakla sarsılmaz ve mağlûp olmaz bir hakikata bağlandıklarını mütereddit ve mütehayyir ehl-i imana göstermesi gayet lüzumlu olduğunu dahi nazarınıza ve meşveretinize alınız.» (Şualar sh: 327)