Esasat-ı Nuriye — Sayfa 179

taassup etmiş ki, bizim gibilerden yalnız teslimiyetle ve tasannu ile razı olmuyorlar. "Kalbini ve vicdanını bırak, yalnız dünyaya çalış" derler. İşte bu vaziyete karşı inayet-i Rabbâniyeye dayanıp metanet ve sabır ve tevekkül ederek dört sandık Risale-i Nur eczaları o merkeze yetişip, kuvvetli hakikatlerle galebe çalmasına dua etmekten başka çare yoktur.» (Şualar sh: 334)

79-«Bu mes'elemizin tehiri hayırdır. Çünkü bütün mekteplerde ve dairelerde ve halkta, o ölmüş dehşetli adamın muhabbeti telkin ediliyor. Bu hal ise, âlem-i İslâma ve istikbale pek elîm ve acı bir tesiri olacaktı. Şimdi ihtiyarımızın haricinde,onun mahiyeti ne olduğunu, en başta ve en ziyade alâkadar ve en son ondan vazgeçecek adamların ellerine kat'î hüccetler gösteren ve ispat eden Risale-i Nur geçmesi, kemâl-i merak ve dikkatle okunması öyle bir hadisedir ki, bizler gibi binler adam hapse girse, hattâ idam olsalar, din-i İslâm cihetiyle yine ucuzdur.» (Şualar sh: 338)

Bu nakledilen nümuneler gibi hayli yazılar, ikazlar ve derslerden açıkça anlaşılıyor ki, Risale-i Nur'a karşı çekingenlik hissini telkin eden ve aşağılık duygusunu aşılayan gereksiz gizlilikler ve tavizkâr davranışlar makbul değildir.

Çok az miktarı alınan tebliğ ve neşir ve neşrin nasıl yapılması hakkındaki bu bahisler, bu neşir ve tebliğ hizmetinin değişmez bir vazife ve esas olduğunu gösteriyor.