Esasat-ı Nuriye — Sayfa 242

23-hürmet Etmek Esası

Risale-i Nur, meşruiyet şartları dairesindeki hürmeti, ehemmiyetli bir seciye ve esas olarak nazara verir.

Hürmet: Müslüman bir cemiyette küçüklerin büyüklere yaş veya diyanet, ilim, hamiyet, fedakârlık, dirayet gibi faziletler itibariyle kendinden üstün olana karşı, kalbde duyulan his ve bu hissin neticesi olarak da o şahsa karşı tavır ve hareketlerinde ğösterilen edebli davranış diye tarif edilebilir.

Evet hürmet, bir kimsenin şahsında bulunan İslâmî ahlâk, fazilet ve meziyetlerinden dolayı o zâta karşı kalbde duyulan bir his ve bu hissin fiilî tezahürü olduğuna binaen hürmet edenin de, hürmet etmesinin sebebi olan meziyetleri bilen ve takdir eden kâmil bir kimse olduğu anlaşılır.

Buna göre şayan-ı hürmet olan zâtlara hürmet etmeyen kişinin bu hürmetsizliği ile, sebeb-i hürmet olan kâmil sıfat ve meziyetlere takdir hisleri bulunmayan sönük bir kalb ve vicdan sahibi olduğuna, manevî değerlere ehemmiyet vermeyen basitlikte kaldığına veya "enesini sevenler başkasını sevmezler" (Sözler sh: 708) hükmünce hissine mağlub olduğuna bir alâmet göstermiş oluyor.

Bu hakikî hürmetten başka, kişiden zarar görmemek için zâhiren hürmetkâr davranmak, hürmet değil, tabasbustur.

Risale-i Nurda hürmet esası, milletin anarşiliğe düşüp düşmemesine sebebiyet vermek gibi çok ehemmiyetli bir unsur olarak nazara verilir.

1-«Bu millet ve vatan, hayat-ı içtimaiyesi ve siyasiyesi anarşilikten kurtulmak ve büyük tehlikelerden halâs olmak için,beş esas lâzım ve zarurîdir.

Birincisi:Merhamet.

İkincisi:Hürmet.