Esasat-ı Nuriye — Sayfa 350

Böyle edebî meziyetleri sebebiyledir ki, İmam-ı Ali'nin (R.A.) "Celcelûtiye" nam eserinden işarî manada bir istihracında Bediüzzaman Hazretleri şöyle diyor:

«Celcelûtiye, Süryanice bedi' demektir ve bedi' manasındadır. İbareleri bedi' olan Risale-i Nur, Celcelûtiye'de mühim bir mevki tutup ekser yerlerinde tereşşuhatı göründüğünden, kasidenin ismi ona bakıyor gibi verilmiş. Hem şimdi anlıyorum ki eskiden beri benim liyakatım olmadığı halde, bana verilen Bediüzzaman lakabı benim değildi. Belki Risale-i Nur'un manevî bir ismi idi.Zâhir bir tercümanına âriyeten ve emaneten takılmış. Şimdi o emanet isim, hakiki sahibine iade edilmiş. Demek Süryanice bedi' manasında ve kasidede tekerrürüne binaen kasideye verilen Celcelûtiye ismi, işarî bir tarzda bid'at zamanında çıkan Bediülbeyan ve Bediüzzaman olan Risale-i Nur'un hem ibare, hem mana, hem isim noktalarıyla bedi'liğine münasebettarlığını ihsas etmesine ve bu isim bir parça ona da bakmasına ve bu ismin müsemmasında Risale-i Nur çok yer işgal ettiği için hak kazanmış olmasına.. tahmin ediyorum.» (Şualar sh: 747)

Bediüzzaman Hazretleri, Risale-i Nur'un bu ulvî meziyet ve hususiyetini, İmam-ı Rabbani Hazretlerinin bir beyanını naklederek şöyle ifade eder:

«O imam, ders verirken diyordu:

"Bütün tarikatlerin en mühim neticesi hakaik-ı imaniyenin inkişafıdır" ve "Birtek mesele-i imaniyenin vuzuhla inkişafı, bin kerâmâta ve ezvâka müreccahtır."

Hem diyordu: "Eski zamanda, büyük zâtlar demişler ki: 'Mütekellimînden ve ilm-i kelâm ulemasından birisi gelecek, bütün hakaik-i imaniye ve İslâmiyeyi delâil-i akliye ile kemâl-i vuzuhla ispat edecek.' Ben istiyorum ki, ben o olsam, belki (HAŞİYE) o adamım" diye, iman ve tevhid bütün kemâlât-ı insaniyenin esası, mayası, nuru, hayatı olduğunu ve (99) تَفَكُّرُ سَاعَةٍ خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ düsturu,

HAŞİYE Zaman ispat etti ki,o adam, adam değil, Risale-i Nur'dur.Belki ehl-i keşif Risale-i Nuru ehemmiyetsiz olan tercümanı ve nâşiri sûretinde keşiflerinde müşahede etmişler, "bir adam" demişler.

99 el-Aclûnî,Keşfü'l-Hafâ:1:310; Gazâlî, İhyâu Ulûmüıd-Dîn: 4:409 (Kitâbu't-Tefekkür); el-Heysemî,Mecmeu'z-Zevâid:1:78.