Dördüncü Sır

işlerin mebdelerine bak. Ve Besmelenin azamet-i kadrine en kat'î bir hüccet şudur ki: İmâm-ı Şafiî (R.A.) gibi çok büyük müçtehidler demişler: "Besmele, tek bir âyet olduğu halde, Kur'ân'da yüz ondört defa nâzil olmuştur."

DÖRDÜNCÜ SIR:Hadsiz kesret içinde Vâhidiyet tecellisi, hitab-ı

demekle herkese kâfi gelmiyor. Fikir dağılıyor. Mecmuundaki vahdet arkasında Zât-ı Ehadiyeti mülâhaza edip

demeğe Küre-i Arz vüs'atinde bir kalb bulunmak lâzım geliyor. Ve bu sırra binaen, cüz'iyatta zâhir bir surette sikke-i Ehadiyet'i gösterdiği gibi, herbir nevide sikke-i Ehadiyet'i göstermek ve Zât-ı Ehad'i mülahaza ettirmek için hâtem-i Rahmâniyet içinde bir sikke-i Ehadiyet'i gösteriyor; tâ külfetsiz herkes her mertebede

deyip doğrudan doğruya Zât-ı Akdes'e hitap ederek müteveccih olsun.

İşte Kur'ân-ı Hakîm, bu sırr-ı azîmi ifade içindir ki, kâinatın daire-i âzamından meselâ

semâvât ve arzın hilkatinden bahsettiği vakit, birden en küçük bir daireden ve en dakik bir cüz'îden bahseder; tâ ki, zâhir bir surette hâtem-i Ehadiyet'i göstersin. Meselâ; hilkât-ı semâvât ve arzdan bahsi içinde; hilkât-i insandan ve insanın sesinden ve sîmasındaki dekâik-ı nîmet ve hikmetten bahis açar; tâ ki, fikir dağılmasın, kalb boğulmasın, ruh Mâbudunu doğrudan doğruya bulsun. Meselâ:

âyeti, mezkûr hakikatı mu'cizane bir surette gösteriyor.

Evet, hadsiz mahlûkatta ve nihayetsiz bir kesrette vahdet sikkeleri, mütedâhil daireler gibi en büyüğünden, en küçük sikkeye kadar envâı ve mertebeleri vardır. Fakat o vahdet ne kadar olsa yine kesret içinde bir vahdettir. Hakikî hitabı tam temin edemiyor. Onun için, vahdet arkasında Ehadiyet sikkesi bulunmak lâzımdır. Tâ ki, kesreti hatıra getirmesin. Doğrudan doğruya Zât-ı Akdes'e karşı kalbe yol açsın. Hem, sikke-i Ehadiyet'e nazarları çevirmek ve kalbleri celbetmek için o sikke-i Ehadiyet üstünde gayet câzibedar bir nakış ve gayet parlak bir nur ve gayet şirin bir halâvet ve gayet sevimli bir cemâl ve gayet kuvvetli bir