Gençlik Rehberi kitabının 131. sayfası — Beşinci Deva bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

(Mesnevî-i Nuriye'den)

İ'lem Eyyühe'l-Aziz! "Geceye benzeyen gençliğim zamanında gözlerim uyumuş idi; ancak ihtiyarlık sabahıyla uyandım." Meâlinde olan:

وَ عَيْن۪ى قَدْ نَامَتْ بِلَيْلِ شَب۪يبَت۪ى وَ لَمْ تَنْتَبِهْ اِلاَّ بِصُبْحِ مَش۪يبِ

şiirin şümûlüne dâhilim. Çünkü, gençliğimde en yüksek bir intibah şâhikasına çıktığımı sanıyordum. Şimdi anlıyorum ki o intibah, intibah değilmiş. Ancak uykunun en derin kuyusunda bulunmaktan ibaret imiş. Binaenaleyh medenîlerin iftihar ile dem vurdukları tenevvür-ü intibahları, benim gençlik zamanımdaki intibah kâbilesinden olsa gerektir.

Onların misâli rüyasında güya uyanıp, rüyasını halka hikâye eden "nâim" meselidir. Halbuki rüyasında onun o intibahı, uykunun hafif perdesinden derin ve kalın bir perdeye intikal ettiğine işarettir. Böyle bir nâim ölü gibidir. Yarıbuçuk uykuda bulunan, insanları nasıl ikaz edebilir?

Gençlik Rehberi — Sayfa 131

Gençlik Rehberi uygulamada, çevrimdışı