Gençlik Rehberi — Sayfa 195

mutlaka-i İlâhiye'nin hadsiz cilveleriyle tezâhür eden ism-i Rahmân gösterildiği gibi, insanın suret-i câmiasında küçük bir mikyasta zeminin sîması ve kâinatın sîması gibi yine o ism-i Rahmân'ın cilve-i etemmini gösterir demektir.

Hem işarettir ki: Zât-ı Rahmânirrahîm'in delilleri ve âyineleri olan zîhayat ve insan gibi mazharlar o kadar o Zât-ı Vâcibü'l-Vücûd'a delâletleri kat'î ve vâzıh ve zâhirdir ki, güneşin timsalini ve aksini tutan parlak bir âyine parlaklığına ve delâletinin vuzuhuna işareten "O âyine güneştir." denildiği vakit, "İnsanda suret-i Rahmân var." vuzuh-u delâletine ve kemâl-i münasebetine işareten denilmiş ve denilir. Ve ehl-i Vahdetü'l-Vücûd'un mûtedil kısmı "Lâ mevcûde illâ Hu" bu sırra binaen, bu delâletin vuzuhuna ve bu münâsebetin kemâline bir ünvan olarak demişler.