Bir Düstur

Bir Düstur

Risale-i Nur Talebeleri, Risale-i Nur'un dairesi hâricinde nur aramamalı ve aramaz. Eğer ararsa, Risale-i Nur'un penceresinden ışık veren mânevî güneşe bedel, bir lâmbayı bulur, belki güneşi kaybeder.

Hem Risale-i Nur dairesindeki hâlis, pek kuvvetli ve her ferdine çok ruhları kazandıran ve sahâbenin sırr-ı verâset-i nübüvvetle meşreb-i uhuvvetkârânesini gösteren meşreb-i hıllet ve meslek-i uhuvvet ise, hâric dairelerde – o pedere ve o mürşide üç cihetle zarar vermek sûretiyle– bir pederi aramaya ihtiyaç bırakmaz. Bir tek peder yerine pek çok ağabeyi buldurur. Elbette büyük kardeşlerin müteaddit şefkatleri bir pederin şefkatini hiçe indirir. Daireye girmeden evvel bulduğu şeyhi, her fert o şeyhini, mürşidini, dairede dahi muhâfaza edebilir. Fakat şeyhi olmayan, daireye girdikten sonra ancak daire içinde mürşid arayabilir.

Hem Risale-i Nur'un velâyet-i kübrâ olan sırr-ı verâset-i nübüvvet feyzini veren ders-i hakâik dairesindeki ilm-i hakikat dahi daire hâricindeki tarikatlara ihtiyaç bırakmaz. Meğer tarîkatı yanlış anlayıp güzel rüyalar, hayaller, nurlara ve zevklere müptelâ ve âhiret faziletinden ayrı olan dünyevî ve hevesî zevkleri arzulayan ve merciiyet makamını isteyen nefisperestler ola...

Bu dünya dârü'l-hizmettir. Külfet ve meşakkatle ücret ölçülür. Dârü'l-mükafât değil. Onun içindir ki, ehl-i hakikat keşif ve kerâmetteki ezvak ve envara ehemmiyet vermiyorlar. Belki bazen kaçıyorlar; setrini istiyorlar.

Hem Risale-i Nur'un dairesi çok geniştir. Şâkirdleri pek çoktur. Hârice kaçanları aramaz, ehemmiyet vermez; belki daha içine almaz. Her insanda bir kalb var. Bir kalb ise hem dairede, hem hâriçte olamaz.

Hem hâriçteki irşada hevesli zatlar, Risale-i Nur'un şâkirdleriyle meşgul olmamalı. Çünkü üç cihetle zarar görmeleri muhtemeldir. Takvâ dairesindeki talebeler irşâda muhtaç olmadıkları gibi hâriçte kesretli namazsızlar var; onları bırakıp bunlarla meşgul olmak, irşâd değildir. Eğer bu şâkirdleri severse, evvelâ daire içine girsin; o şâkirdlere peder değil,