Hakikat Nurları kitabının 115. sayfası — Dördüncü Mes'ele bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Meselâ, Muhyî ismi bir şeye tecelli ettiği vakit ve hayat verdiği dakikada Hakîm ismi dahi tecelli ediyor, o zîhayatın yuvası olan cesedini hikmetle tanzim ediyor. Aynı halde Kerîm ismi dahi tecelli ediyor; yuvasını tezyin eder. Aynı anda Rahîm isminin dahi tecellisi görünüyor; o cesedin şefkatle havâicini ihzar eder. Aynı zamanda Rezzâk ismi tecellisi görünüyor; o zîhayatın bekâsına lâzım maddî ve mânevî rızkını ummadığı tarzda veriyor. Ve hâkezâ... Demek Muhyî kimin ismi ise, kâinatta nurlu ve muhît olan Hakîm ismi de O'nundur ve bütün mahlûkâtı şefkatle terbiye eden Rahîm ismi de O'nundur ve bütün zîhayatları keremiyle iâşe eden Rezzâk ismi dahi O'nun ismidir, ünvânıdır. Ve hâkezâ...

Demek herbir isim, herbir fiil, herbir eser öyle bir bürhan-ı vahdâniyettir ki; kâinatın sahifelerinde ve asırların satırlarında yazılan ve mevcudat denilen bütün kelimâtı, kâtibinin nakş-ı kalemi olduğuna delâlet eden birer mühr-ü vahdâniyet, birer hâtem-i ehadiyettir.

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مَنْ قَالَ اَفْضَلُ مَا قُلْتُ اَنَا وَالنَّبِيُّونَ مِنْ قَبْل۪ى لآَ اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ وَ عَلٰى اٰلِه۪ وَصَحْبِه۪ وَسَلِّمْ

* * *

Hakikat Nurları — Sayfa 115

Hakikat Nurları uygulamada, çevrimdışı