Hakikat Nurları kitabının 131. sayfası — Yirmisekizinci Mektub'dan Üçüncü Mes'ele olan Üçüncü Risale bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

tâlim-i hakâik ettikleri gibi, irşad vazifesini de görüyorlar.

Birinci Misal:Ben kendim on değil, yüz değil, binler defa müteaddit tecrübatımla kanaatım gelmiş ki: Sözler ve Kur'ân'dan gelen Nurlar, aklıma ders verdiği gibi, kalbime de îmân hâli telkin ediyor, ruhuma îmân zevki veriyor ve hâkezâ... Hatta dünyevî işlerimde; –kerâmet sahibi bir şeyhin bir müridi, nasıl şeyhinden hâcâtına dâir medet ve himmet bekliyor– ben de Kur'ân-ı Hakîm'in kerâmetli esrarından o hâcâtımı beklerken, ümit etmediğim ve ummadığım bir tarzda bana çok defa hâsıl oluyor. Yalnız cüz'iyattan iki küçük misal:

Biri:Onaltıncı Mektup'ta izahı ve tafsili geçen, Süleyman isminde bir misâfirime, katran ağacı başında koca bir ekmek hârika bir tarzda gösterilmiş. İki gün ikimiz, o hediye-i gaybîden yedik.

İkinci Misal:Gayet küçük ve latîf, bugünlerde vâkî olan mes'eleyi söyleyeceğim. Şöyle ki:

Fecirden evvel hatırıma geldi ki; bir zâtın kalbine vesvese verecek bir tarzda tarafımdan sözler söylenilmişti; keşke dedim onu görseydim, kalbindeki dağdağayı izâle etseydim.

Hakikat Nurları — Sayfa 131

Hakikat Nurları uygulamada, çevrimdışı