Hakikat Nurları — Sayfa 149

divanları ve ulemânın bir kısım risaleleri îmânın ve mârifetin neticelerinden ve meyvelerinden ve feyizlerinden bahsederler. Onların zamanlarında îmânın esâsâtına ve köklerine hücum yoktu ve erkân-ı îmân sarsılmıyordu. Şimdi ise köklerine ve erkânına şiddetli ve cemaatli bir sûrette taarruz var. O divanlar ve risalelerin çoğu has mü'minlere ve ferdlere hitap ederler, bu zamanın dehşetli taarruzunu defedemiyorlar.

Risaleti'n-Nur ise, Kur'ân'ın bir mânevî mu'cizesi olarak îmânın esâsâtını kurtarıyor ve mevcud îmândan istifâde cihetine değil, belki çok deliller ve parlak bürhanlar ile îmânın isbatına ve tahkikine ve muhafazasına ve şübehâttan kurtarmasına hizmet ettiğinden; herkese bu zamanda ekmek gibi, ilaç gibi lüzumu var olduğunu dikkatle bakanlar hükmediyorlar.

O divanlar derler ki: "Veli ol, gör; makamata çık, bak; nurları, feyizleri al."

Risaleti'n-Nur ise der: "Her kim olursan ol; bak, gör, yalnız gözünü aç, hakikatı müşâhede et, saadet-i ebediyenin anahtarı olan îmânını kurtar."

Hem Risaleti'n-Nur, en evvel tercümanının nefsini iknâa çalışır, sonra başkalara bakar. Elbette nefs-i emmâresini tam iknâ eden ve