Hakikat Nurları — Sayfa 54

seyyiâtın muvâzenesi, kemiyete bakmaz, keyfiyete bakar. Bâzı olur, birtek hasene bin seyyiata tereccuh eder, afvettirir.

Mâdem adalet-i İlâhiye böyle hükmeder ve hakikat dahi bunu hak görür; tarîkat, yani Sünnet-i Seniyye dairesinde tarîkatın hasenâtı, seyyiâtına kat'iyyen müreccah olduğuna delil; ehl-i tarîkat, ehl-i dalâletin hücumu zamanında îmânlarını muhafaza etmesidir. Âdi bir samimî ehl-i tarîkat; sûrî, zâhirî bir mütefenninden daha ziyâde kendini muhafaza eder. O zevk-i tarîkat vasıtasıyla ve o muhabbet-i evliyâ cihetiyle îmânını kurtarır. Kebâirle fâsık olur, fakat kâfir olmaz; kolaylıkla zındıkaya sokulmaz. Şedid bir muhabbet ve metin bir itikad ile aktab kabul ettiği bir silsile-i meşâyihi, onun nazarında hiçbir kuvvet çürütemez. Çürütmediği için, onlardan itimadını kesemez. Onlardan itimadı kesilmezse, zındıkaya giremez. Tarîkatta hissesi olmayan ve kalbi harekete gelmeyen, bir muhakkik âlim zât da olsa, şimdiki zındıkların desiselerine karşı kendini tam muhafaza etmesi müşkülleşmiştir.

Birşey daha var ki: Daire-i takvâdan hâriç, belki daire-i İslâmiyetten hâriç bir sûret almış bâzı meşreblerin ve tarîkat namını haksız olarak kendine takanların seyyiâtıyla, tarîkat