Hakikat Nurları — Sayfa 63

ehass-ı havassın istiğrak-ı mutlak hâletinde mazhar olduğu sâlih bir meşrebdir. Şu meşrebi, esbab içinde boğulanların ve dünyaya âşık olanların ve felsefe-i maddiye ile tabiata saplananların nazarına ilmî bir sûrette telkin etmek, tabiat ve maddede onları boğdurmaktır ve hakikat-ı İslâmiye'den uzaklaştırmaktır. Çünkü dünyaya âşık ve daire-i esbaba bağlı bir nazar, bu fâni dünyaya bir nevi bekâ vermek ister. O dünya mahbubunu elinden kaçırmak istemiyor; vahdetü'l-vücûd bahânesiyle ona bir bâki vücud tevehhüm eder, o mahbubu olan dünya hesabına ve bekâ ve ebediyeti ona tam mâl etmesine binâen, bir mâbudiyet derecesine çıkarır. –Neûzü billah– Allah'ı inkâr etmek vartasına yol açar. Şu asırda maddiyunluk fikri o derece istilâ etmiş ki, maddiyatı herşeye merci biliyorlar. Böyle bir asırda has ehl-i îmân, maddiyatı idam eder derecesinde ehemmiyetsiz gördüklerinden; vahdetü'l-vücûd meşrebi ortaya atılsa belki maddiyunlar sahip çıkacaklar, "Biz de böyle diyoruz." diyecekler. Halbuki dünyada meşârib içinde, maddiyunların ve tabiatperestlerin mesleğinden en uzak meşreb, vahdetü'l-vücûd meşrebidir. Çünkü ehl-i vahdetü'l-vücûd, o kadar vücûd-u İlahîye kuvvet-i îmân ile