Haşir Risalesi — Sayfa 44

kanadına iltica eden ve îman ile itaat edenlerin taltifini istemesin ve ebedî taltif etmesin!

Hem adâlet ve mîzan ile iş görüldüğüne bürhan mı istersin? Her şeye hassas mîzanlarla, mahsus ölçülerle vücûd vermek, suret giydirmek, yerli yerine koymak; nihayetsiz bir adâlet ve mîzan ile iş görüldüğünü gösterir.

Hem her hak sahibine istidadı nisbetinde hakkını vermek; yani vücûdunun bütün levâzımâtını, bekâsının bütün cihâzâtını en münâsip bir tarzda vermek; nihayetsiz bir adâlet elini gösterir.

Hem istidat lisanıyla, ihtiyâc-ı fıtrî lisanıyla, ıztırar lisanıyla sual edilen ve istenilen herşeye dâimî cevap vermek, nihayet derecede bir adl ve hikmeti gösteriyor.

Şimdi hiç mümkün müdür ki, böyle en küçük bir mahlûkun, en küçük bir hâcetinin imdadına koşan bir adâlet ve hikmet; insan gibi en büyük bir mahlûkun bekâ gibi en büyük bir hâcetini mühmel bıraksın?.. En büyük istimdâdını ve en büyük sualini cevapsız bıraksın! Rubûbiyet'in haşmetini, ibâdının hukukunu muhafaza etmekle muhafaza etmesin!.. Halbuki şu fâni dünyada kısa bir hayat geçiren insan, öyle bir adâletin hakikatına