Haşir Risalesi — Sayfa 68

Evet şu hafîziyetin bu surette tecellisinden anlaşılıyor ki, şu mevcûdatın Mâliki, mülkünde cereyan eden her şeyin inzibatına büyük bir ihtimamı var. Hem, hâkimiyet vazifesinde nihayet derecede dikkat eder. Hem Rubûbiyet-i saltanâtında gayet ihtimamı gözetir. O derece ki, en küçük bir hâdiseyi, en ufak bir hizmeti yazar, yazdırır. Mülkünde cereyan eden her şeyin suretini müteaddit şeylerde hıfzeder.

Şu hafîziyet işaret eder ki,ehemmiyetli bir muhâsebe-i âmâl defteri açılacak ve bilhassa mahiyetçe en büyük, en mükerrem, en müşerref bir mahlûk olan insanın büyük olan amelleri, mühim olan fiilleri; mühim bir hesap ve mîzana girecek, sahife-i amelleri neşredilecek.

Acaba, hiç kâbil midir ki, insan, hilâfet ve emânetle mükerrem olsun, Rubûbiyetin külliyât-ı şuûnuna şahit olarak kesret dairelerinde, vahdâniyet-i İlâhiyenin dellâllığını ilân etmekle, ekser mevcûdatın tesbihât ve ibâdetlerine müdahale edip zâbitlik ve müşâhidlik derecesine çıksın da sonra kabre gidip, rahatla yatsın ve uyandırılmasın! Küçük büyük her amellerinden sual edilmesin! Mahşere gidip Mahkeme-i Kübrâ'yı görmesin! Hayır ve aslâ!..