56-Vakıa@سُورَةُ الْوَاقِعَةِ

37. Gök yarılıp da, kırmızı sahtiyan (veya erimiş yağ) gibi bir gül olduğu zaman,

38. O hâlde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlarsınız?

39. İşte o gün, ne bir insan, ne de bir cin günahından sorulmaz, (simalarından tanınırlar).

40. O hâlde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlarsınız?

56. VAKIA SÛRESİ

Rahman ve Rahîm olan Allah’ın adıyla.

1. O olacak olduğu (Kıyamet koptuğu) zaman,

“... Fakat şu sarsılan ve hareket eden dünya, Sâni’ine baktığı vakit, o harekât ve tegayyürat, Kalem-i Kudretin mektubat-ı Samedaniyeyi yazması için o kalemin işlemesidir. O tebeddülât-ı ahval ise, esma-i İlahiyenin cilve-i şuunatını ayrı ayrı tavsifat ile gösteren, tazelenen âyineleridir. İşte dünya, dünya itibariyle hem fenaya gider, hem ölmeğe koşar, hem zelzele içindedir. Hakikatta akarsu gibi rıhlet ettiği halde, gaflet ile sureten incimad etmiş, fikr-i tabiatla kesafet ve küduret peyda edip âhirete perde olmuştur. (…) Amma Kur’an ise, şu hakikatteki dünyayı, dünya cihetiyle الْقَارِعَةُ مَاالْقَارِعَةُ * اِذَاوَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ * وَالطُّورِوَكِتَابٍ مَسْتُورٍ âyâtiyle pamuk gibi hallaç eder, atar. ” (S., Yirmi Beşinci Söz, Üçüncü Şule, İkinci Ziya, s.437)

2. Ki onun olması için bir yalanlayıcı yoktur.

3. O, alçaltıcı, yükselticidir.

4-7. Yer şiddetle sarsıldığı zaman; dağlar parçalanıp toz duman haline getirildiği zaman; siz üç çift (sınıf) olduğunuz zaman;

8-10. Sağın sahipleri, nedir sağın sahipleri? Solun sahipleri, nedir solun sahipleri? (Hayır yarışmasında) öne geçenler, onlar öncülerdir.

11-14. İşte onlar, yaklaştırılanlardır. (Onlar) Naim cennetlerindedirler. Çoğu önceki (ümmet) lerden, birazı da sonraki (ümmet) lerdendir.

15. Altın ve cevahirle süslü tahtların üzerindedirler.

16. Onların üzerine karşılıklı yaslanırlar.

“Meselâ ehl-i Cennet, elbette arzu ederler ki, dünya maceralarını tahattur etsinler ve birbirine nakletsinler; belki o maceraların levhalarını ve misallerini görmeyi çok merak ederler. Elbette sinema perdelerinde görmek gibi; o levhaları, o vak’aları müşahede etseler çok mütelezziz olurlar. Madem öyledir, herhalde dâr-ı lezzet ve menzil-i saadet olan dâr-ı Cennet’te, عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ işaretiyle; sermedî manzaralarda, dünyevî maceraların muhaveresi ve dünyevî hâdisâtın manzaraları Cennette bulunacaktır.” (M., Yirmi Dördüncü Mektub, İkinci Makam, Üçüncü İşaret, s.294)

17. Etraflarında ölümsüz gençler dolaşır,

“Kur’an-ı Hakîmde وِلْدآنٌمُخَلَّدُونَ sırrı ve meali şudur ki: Mü’minlerin kabl-el büluğ vefat eden evlâdları, Cennet’te ebedî, sevimli, Cennet’e lâyık bir surette daimî çocuk kalacaklarını.. ve Cennet’e giden peder ve vâlidelerinin kucaklarında ebedî medar-ı sürurları olacaklarını.. ve çocuk sevmek ve evlâd okşamak gibi en latif bir zevki, ebeveynine temine medar olacaklarını.. ve herbir lezzetli şey’in Cennet’te bulunduğunu.. ‘Cennet tenasül yeri olmadığından, evlâd muhabbeti ve okşaması olmadığı’nı diyenlerin hükümleri hakikat olmadığını.. hem dünyada on senelik kısa bir zamanda teellümatla karışık evlâd sevmesine ve okşamasına bedel safi, elemsiz milyonlar sene ebedî evlâd sevmesini ve okşamasını kazanmak, ehl-i imanın en büyük bir medar-ı saadeti olduğunu şu âyet-i kerime وِلْدآنٌمُخَلَّدُونَ cümlesiyle işaret ediyor ve müjde veriyor…” (M., On Yedinci Mektub, Çocuk Taziyenâmesi, s.77. Ayrıca bk. KL., s.200; EL-II., s.66)

18. Testilerle, ibriklerle ve kaynaktan (doldurulmuş) bardakla.

19. Ondan baş ağrısına tutulmazlar, sarhoş da olmazlar.

20. Seçtikleri meyvelerle.

21. Canlarının çektiği kuş eti ile.

22-24. Saklı inci timsali gibi, iri gözlü huriler; yaptıklarına mükafat olarak (verilir).

25. Orada ne boş laf, ne de günaha sokan bir söz duymazlar.

26. Ancak bir söz: Selam, selam!..

27. Sağın sahipleri, nedir sağın sahipleri?

28-34. Dikensiz kirazlar, istifli (tıklım tıklım dizili) muz ağaçları, uzamış gölgede, daima (çağlayarak) akan sular ve pek çok meyveler arasında; kesilmemiş, yasaklanmamış, yükseltilmiş döşeklerdedirler.

35-38. Gerçekten biz onları (cennet kadınlarını) yeniden yarattık; onları bakireler kıldık. Kocalarına düşkünler, yaşıtlar. (Bunlar) sağın sahipleri içindir.

“... Evet, Cennet bütün lezaiz-i maneviyeye medar olduğu gibi, bütün lezaiz-i cismaniyeye de medardır.” “… Ekl ve şürb ve muamele-i zevciyye; gerçi bu dünyada bir ihtiyaçtan gelir, bir vazifeye gider. Fakat o vazifeye bir ücret-i muaccele olarak öyle mütenevvi leziz lezzet içlerine bırakılmıştır ki, sair lezaize tereccuh ediyor. Madem bu dâr-ı elemde, bu kadar acib ve ayrı ayrı lezzetlere medar; ekl ve nikâhtır. Elbette dâr-ı lezzet ve saadet olan Cennet’te o lezzetler; o kadar ulvî bir suret alıp ve vazife-i dünyeviyenin uhrevî ücretini de lezzet olarak ona katarak ve dünyevî ihtiyacı dahi uhrevî bir hoş iştiha suretinde ilâve ederek, Cennet’e lâyık ve ebediyete münasib, en câmi’ hayatdar bir maden-i lezzet olur.” (S., Yirmi Sekizinci Söz, s.497, 499)

39, 40. Önceki(ümmet)lerden pek çok. Sonraki(ümmet) lerden de pek çok.

41. Solun sahipleri, nedir solun sahipleri?

42-44. Sıcak rüzgarın (ateşin) ve kaynar suyun içinde, kapkara dumandan bir gölge altındadırlar; ki, ne serindir, ne de hoş!

45. Çünkü onlar, bundan önce nimetle şımaranlar idiler.

46. Büyük günah üzerinde ısrar ederlerdi.

47, 48. “Öldüğümüz, toprak ve kemikler olduğumuz zaman mı, gerçekten biz mi bir daha diriltileceğiz? Önceki atalarımız da mı?” derlerdi.

(bk. Yâsin Sûresi 79. âyet açıklaması, s.83)

49, 50. De ki: “Şüphesiz öncekiler ve sonrakiler, elbette belli bir günün belli vaktinde, mutlaka toplanacaklardır.”

51-55. Sonra sizler, ey sapıklar, yalanlayanlar! Zakkumdan bir ağaçtan mutlaka yiyecek, ondan karınları(nızı) dolduracaksınız. Üstüne de kaynar sudan içeceksiniz. (Susuzluk hastalığına yakalanmış) susuz develerin içmesi gibi içeceksiniz.

56. İşte bu, ceza günü onların ikramıdır!

“İkinci ve Sekizinci Sözlerde isbat edildiği gibi; iman bir manevi Cennet çekideğini taşıyor.. küfür dahi, manevî bir cehennemin tohumunu saklıyor. Nasılki küfür, Cehennem’in bir çekirdeğidir. Öyle de; Cehennem, onun bir meyvesidir. Nasıl küfür, Cehennem’e duhûlüne sebebdir; öyle de Cehennem’in vücuduna ve icadına dahi sebeptir.” (S., Yirmi Sekizinci Söz, Zeyl, s.503) “Evet, insanın cevheri büyüktür. Öyle ise, ebede namzeddir. Mahiyeti âliyedir, öyle ise cinayeti dahi azîmdir. Sair mevcudata benzemez. İntizamı da mühimdir. İntizamsız olamaz, mühmel kalamaz, abes edilmez, fena-yı mutlak ile mahkûm olamaz, adem-i sırfa kaçamaz. Ona Cehennem ağzını açmış bekliyor. Cennet ise, aguş-u nazdaranesini açmış gözlüyor.” (S., Yirmi Dokuzuncu Söz, İkinci Maksad, İkinci Esas, s.525. Ayrıca bk. M., Birinci Mektup, Üçüncü Sual, s.10)

57. Biz, sizi yarattık; tasdik etmeli değil misiniz?

58. Akıttığınız meniyi gördünüz mü?

“Elbette Kadîr-i Mutlak hadsiz kudretiyle manzume-i şemsiyeyi çevirmesi ve arz sefinesini medar-ı senevîsinde gezdirmesi, bir cesedde kanı ve kandaki küreyvat-ı hamra ve beyzayı ve o küreciklerdeki zerreleri nizamlı, hikmetli çevirmesi derecesinde sühuletli ve kolaydır ki; bir insanı kâinat sisteminde hârika cihazlarıyla bir katre sudan birden zahmetsiz yaratır. Demek o ezelî ve hadsiz kudrete isnad edilse; bu kâinatın icadı, bir insanın icadı kadar sühulet peyda eder, kolay olur. Eğer ona verilmezse; birtek insanı, acib cihazları ve duygularıyla yaratmak, kâinat kadar müşkilatlı olur.” (Ş., On Beşinci Şua, İkinci Makam, İkinci Basamak, s.659)