Hizmet Düsturları — Sayfa 301

Kader-i İlahî, bu yanlışı tashih etmek ve o ihtimali izale etmek ve öyle ümid besleyenlerin ümidlerini ta'dil etmek için,en ziyade öyle cihetlerde yardım ve iltihaka koşacak olan ülemadan ve sâdâttan ve meşayihten ve ahbabdan ve hemşehriden birisini muarız çıkardı; o ifratı ta'dil edip adalet etti. "Size kâinatın en büyük mes'elesi olan iman hizmeti yeter" diye bizi merhametkârane o hâdiseye mahkûm eyledi. Sonra lillahilhamd, o muarızı susturdu; o ateşi söndürdü. Fakat münafıklar söndürmemek için çalışıyorlar. K. 193-194

**

Hayat-ı içtimaiyede Risale-i Nur dairesine temas eden üç mes'ele, adalet-i kaderiyeyi gösteriyor.

-Herşeyde, her musibette, hususan beşer eliyle gelen zulümlü musibetlerde, Risale-i Kader'de beyan edildiği gibi, iki sebeb var:

Biri:Zahiren esbaba bakan beşerdir.

Diğeri: Kader-i İlahîdir.

Beşer zahirî esbaba bakar, bazan yanlış eder, zulmeder.

Fakat kader başka noktalara bakar, adalet eder.

İşte bugünlerde elîm bir endişe ile Risale-i Nur dairesine temas eden üç mes'ele, adalet-i kaderiye noktasında manevî suale cevaben ihtar edildi.

Birinci Sual:Neden fedakâr, yüksek bir şefkatı taşıyan vâlide; bu zamanda veledinin malından irsiyet almasından mahrum edildi? Kader müsaade eyledi?

Gelen cevab şu:Vâlideler bu asırda, bir aşılama suretinde şefkatlerini yanlış bir tarzda sarfetmeleridir ki; evlâdım şan, şeref, rütbe, memuriyet kazansın diye, bütün kuvvetleriyle evlâdlarını dünyaya, mekteblere sevkediyorlar. Hattâ mütedeyyin de olsa, Kur'anî ilimlerin okumasından çekip dünya ile bağlarlar.

İşte bu şefkatin bu yanlışından, kader bu mahrumiyete mahkûm etti.

İkinci Sual:Risale-i Nur'la münasebetdar bazı zâtlara acıdım."Neden pederinin malından hakkı iki sülüs iken, o haktan kısmen mahrumiyete kader-i İlahî neden müsaade etti?"

Gelen cevab:Şu asırda öyle acib bir aşılamakla, ebeveynine hürmet ve peder ve vâlidesinin şefkatlerine mukabil bilâ-kayd u şart kemal-i hürmet ve itaat lâzım iken; ekseriyetle o hakikî hürmet ve itaat bozulduğundan,iki sülüs almaktan zulmen mahrum edildiler. Kader,onların kusuruna binaen müsaade etti.

Kızlar ise; gerçi başka cihetlerde kusurları çok, fakat za'fiyetlerine binaen, himayetkâr ve şefkatkâr ellere ziyade muhtaç bulunduklarından hürmetlerini, peder ve vâlidelerine karşı ihtiyaçlarını hassasiyetle bir cihette ziyadeleştirdiklerinden, beşerin zalim eliyle, kardeşlerinin kısmen haklarını muvakkaten onlara vermeye müsaade etti.

Üçüncü Sual: Bazı mütedeyyin zâtların, dünyadar haremleri yüzünden ziyade sıkıntı çekmeleri nedendir?Bu havalide bu nevi hâdiseler çoktur.

Gelen cevab:O mütedeyyin zâtlar, diyanetlerinin muktezası, böyle serbestiyet-i nisvan zamanında öyle serbest kadınların vasıtasıyla dünyaya girişmeleri hatalarından,o kadınların eliyle tokat yemelerine kader müsaade etti.Mütebâkisi, bir mübarek hanımın şuursuz müdahalesiyle geri kaldı. K. 264

**

Bediüzzaman Vanın Erek dağındaki mağarada ahirete çalışmakta iken, şeyh Said isyanı bahanesiyle ehl-i dünya zulmen oradan çıkarıp Barlaya sürgün ediyorlar. Daha sonraları isyanı çıkaranları affedip serbestlik vesikası vererek memleketlerine gönderdikleri halde üstada zulmen vesika vermiyorlar. Şimdi bu zulmün içindeki kaderin adaletine nazar edelim.

İkinci Sualiniz: Neden vesika almak için müracaat etmiyorsun?

Elcevab:Şu mes'elede ben kaderin mahkûmuyum,ehl-i dünyanın mahkûmu değilim.Kadere müracaat ediyorum. Ne vakit izin verirse, rızkımı buradan ne vakit keserse, o vakit giderim.

Şu mananın hakikatı şudur ki: Başa gelen her işde iki sebeb var;biri zahirî,diğeri hakikî.

Ehl-i dünya zahirî bir sebeb oldu, beni buraya getirdi.Kader-i İlahî ise,sebeb-i hakikîdir; beni bu inzivaya mahkûm etti. Sebeb-i zahirî zulmetti; sebeb-i hakikî ise adalet etti.

Zahirîsi şöyle düşündü: «Şu adam, ziyadesiyle ilme ve dine hizmet eder, belki dünyamıza karışır» ihtimaliyle beni nefyedip üç cihetle katmerli bir zulüm etti.