Hizmet Rehberi — Sayfa 127

İnsanın Cenâb-ı Hak'tan hiçbir hakkı taleb etmeye hakkı yoktur. Bilâkis daima O'na şükretmeye medyundur. Çünkü mülk O'nundur. İnsan O'nun memlûküdür...

(Mesnevî-i Nuriye: 220)

* * *

İnsanda, ekseriyet itibariyle hubb-u câh denilen hırs-ı şöhret ve hodfuruşluk ve şân u şeref denilen riyakârâne halklara görünmek ve nazar-ı âmmede mevki sahibi olmağa, ehl-i dünyanın her ferdinde cüz'î-küllî arzu vardır. Hatta o arzu için, hayatını feda eder derecesinde şöhretperestlik hissi onu sevkeder.

Ehl-i âhiret için bu his gayet tehlikelidir, ehl-i dünya için de gayet dağdağalıdır, çok ahlâk-ı seyyienin de menşeidir ve insanların da en zaif damarıdır. Yani: Bir insanı yakalamak ve kendine çekmek, onun o hissini okşamakla kendine bağlar. Hem onun ile onu mağlup eder. Kardeşlerim hakkında en ziyade korktuğum, bunların bu zaif damarından ehl-i ilhadın istifade etmek ihtimalidir. Bu hâl beni çok düşündürüyor. Hakikî olmayan bazı bîçare dostlarımı