Hizmet Rehberi — Sayfa 135

"Ne mutlu o adama ki, kendini bilip haddinden tecavüz etmez." Nasıl bir zerre camdan, bir katre sudan, bir havuzdan, denizden, kamerden seyyarelere kadar güneşin cilveleri var. Herbirisi kabiliyetine göre güneşin aksini, misalini tutuyor ve haddini biliyor. Bir katre su, kendi kabiliyetine göre "Güneş'in bir aksi bende vardır" der. Fakat "Ben de deniz gibi bir âyineyim" diyemez.

Öyle de Esmâ-i İlâhiye'nin cilvesinin tenevvüüne göre, makamât-ı evliyada öyle meratib var. Esmâ-i İlâhiye'nin herbirisinin bir güneş gibi kalbden arşa kadar cilveleri var. Kalb de bir arştır, fakat "Ben de arş gibiyim" diyemez.

İşte ubûdiyetin esası olan acz ve fakr ve kusur ve naksını bilmek ve niyaz ile dergâh-ı ulûhiyete karşı secde etmeğe bedel, naz ve fahr suretinde gidenler, zerrecik kalbini arş'a müsâvi tutar. Katre gibi makamını, deniz gibi evliyanın makamatıyla iltibas eder. Kendini o büyük makamata yakıştırmak ve o makamda kendini muhafaza etmek için tasannuata, tekellüfata, manasız hodfuruşluğa ve birçok müşkilâta düşer...