Hizmet Rehberi — Sayfa 160

olarak, bilinmedikleri ve görünmedikleri ve görüşülmedikleri halde, kuvve-i mâneviye-i itikadları, cesur birer zâbit gibi, kuvve-i mâneviyeyi ehl-i îmânın kalblerine verip, mü'minlere mânen mukavemet ve cesaret veriyorlar.

(Şuâlar: 746)

* * *

Aziz Kardeşlerim!

Çok defa kalbime geliyordu: "Neden İmâm-ı Ali (R.A.) Risale-i Nur'a ve bilhassa Âyetü'l-Kübrâ risalesine ziyade ehemmiyet vermiş?" diye sırrını beklerdim. Lillâhilhamd ihtar edildi. İnkişaf eden o sırra şimdilik yalnız kısa bir işaret ediyorum. Şöyle ki:

Risaletü'n-Nur'un mümtaz bir hâsiyeti, îmânın en son ve en küllî istinad noktasını, kuvvetli ve kat'î beyan olduğundan, bu hâsiyet Âyetü'l-Kübrâ Risalesi'nde fevkalâde parlak görünüyor. Ve bu acib asırda mübâreze-i küfür ve îman, en son nokta-i istinada sirayet ederek ona dayandırıyor. Meselâ: Nasıl ki gayet büyük bir meydan muharebesinde ve iki tarafın bütün kuvvetleri toplandığı bir sahrada iki tabur çarpışıyorlar.