Hutbe-i Şamiye kitabının 130. sayfası — Hakikat Çekirdekleri bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

86 - Âkilü'l-lahm vahşilerin helâl rızıkları, hayvanatın hadsiz cenazeleridir; hem rûy-i zemini temizliyorlar, hem rızıklarını buluyorlar.

87 - Bir lokma kırk paraya, diğer bir lokma on kuruşa... Ağıza girmeden ve boğazdan geçtikten sonra birdirler. Yalnız birkaç saniye ağızda bir fark var. Müfettiş ve kapıcı olan kuvve-i zâikayı taltif ve memnun etmek için birden ona gitmek, israfın en sefihidir.

88 - Lezâiz çağırdıkça, sanki yedim demeli. Sanki yedimi düstur yapan; "Sanki Yedim" namındaki bir mescidi yiyebilirdi, yemedi.

89 - Eskiden ekser İslâm aç değildi, tereffühe ihtiyar vardı. Şimdi açtır, telezzüze ihtiyar yoktur.

90 - Muvakkat lezzetten ziyâde, muvakkat eleme tebessüm etmeli; hoş geldin demeli. Geçmiş lezâiz, "ah, vah" dedirtir. "Ah" müstetir bir elemin tercümanıdır. Geçmiş âlâm, "Oh!" dedirtir. O "Oh" muzmer bir lezzet ve nîmetin muhbiridir.

91 - Nisyan dahi bir nîmettir. Yalnız her

Hutbe-i Şamiye — Sayfa 130

Hutbe-i Şamiye uygulamada, çevrimdışı