Hutbe-i Şamiye kitabının 151. sayfası — Gıybetin derece-i şenaatı bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

şimdiye kadar dehşetli cinayetler bu kanunun su-i istîmalinden neş'et ettiğini kat'iyyen bildim. Bu kanun-u esasî-i beşeriye, bir hadd-i muayyenesi olmadığı için çok su-i istîmale yol açılmış. İki harb-i umumî, bu gaddar kanun-u esasînin su-i istîmalinden çıkıp bin sene beşerin terakkiyatını zîr ü zeber ettiği gibi, on câni yüzünden doksan mâsumun mahvına fetva verdi. Bir menfaat-i umumî perdesi altında şahsî garazlar, bir câni yüzünden bir kasabayı harab etti. Risale-i Nur bu hakikatı bâzı mecmua ve müdâfaatında isbat ettiği için onlara havale ediyorum.

İşte beşeriyet siyasetlerinin bu gaddar kanun-u esasîsine karşı Arş-ı Âzam'dan gelen Kur'ân-ı Mu'cizü'lBeyan'daki bu gelen kanun-u esasîyi buldum. O kanunu da şu âyet ifade ediyor:

وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرٰى ٭ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى اْلاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَم۪يعًا

Yâni bu iki âyet, bu esası ders veriyor ki: "Bir adamın cinayetiyle başkalar mes'ul

Hutbe-i Şamiye — Sayfa 151

Hutbe-i Şamiye uygulamada, çevrimdışı