Hutbe-i Şamiye — Sayfa 154

havassa karşı itaatini ve havassın avâma karşı şefkatini temin eden o kudsî kanunu bırakıp burjuvaları zulme, fukaraları isyana sevketmeye mecbur etmiş. İstirahat-ı beşeriyeyi zîr ü zeber etti.

İkinci Nükte:Bu medeniyet-i hâzıranın harikaları, beşere birer nîmet-i Rabbâniye olmasından, hakikî bir şükür ve menfaat-ı beşerde istîmali iktiza ettiği halde, şimdi görüyoruz ki, ehemmiyetli bir kısım insanı tenbelliğe ve sefâhete sevk ve sa'yi ve çalışmayı bırakıp istirahat içinde hevesatı dinlemek meylini verdiği için sa'yin şevkini kırıyor. Ve kanaatsizlik ve iktisadsızlık yolu ile sefâhete, israfa, zulme, harama sevkediyor. Meselâ: Risale-i Nur'daki "Nur Anahtarı"nın dediği gibi: Radyo büyük bir nîmet iken, maslahat-ı beşeriyeye sarfedilmek ile bir mânevî şükür iktiza ettiği halde, beşte dördü hevesata, lüzumsuz malayâni şeylere sarf edildiğinden; tenbelliğe, radyo dinlemekle heveslenmeye sevkedip, sa'yin şevkini kırıyor. Vazife-i hakikiyesini bırakıyor. Hattâ çok menfaatli olan bir kısım harika vesait, sa'y ve amel ve hakikî maslahat-ı ihtiyâcat-ı beşeriyeye istîmali lâzım gelirken,