Hutbe-i Şamiye — Sayfa 78

ve tarafgirâne cereyanlar müdahale eder, hükümlerin te'sirini kırar. O hakikatın sırrı budur:

Bizde bir hırsız elini başkasının malına uzattığı dakikada hadd-i şer'înin icrasını tahattur eder. Arş-ı İlâhî'den nâzil olan emir hatırına gelir. Îmanın hâssası ile, kalbin kulağı ile, kelâm-ı ezelîden gelen ve "hırsız elinin idamı"na hükmeden

âyetini hissedip işitir gibi îman ve itikadı heyecana ve hissiyât-ı ulviyesi harekete gelir. Ruhun etrafından, vicdanın derin yerlerinden, o sirkat meyelanına hücum gibi bir hâlet-i ruhiye hasıl olur. Nefis ve hevesten gelen meyelan parçalanır, çekilir. Git gide o meyelan bütün bütün kesilir. Çünkü, yalnız vehim ve fikir değil, belki mânevî kuvveleri – akıl, kalb ve vicdan– birden o hisse, o hevese hücum eder. Hadd-i şer'îyi tahattur ile ulvî zecr ve vicdanî bir yasakçı o hissin karşısına çıkar, susturur.

Evet îman, kalbde, kafada dâimî bir mânevî yasakçı bıraktığından fena meyelanlar