İhlas Risalesi — Sayfa 25

bin kasır ve hûriler verilmesi ve ehl-i cennetten herkes kendi hissesinden kemâl-i rıza ile memnun olması işaretiyle gösteriliyor ki, âhirette medâr-ı rekabet birşey yoktur ve rekabet de olamaz. Öyle ise, âhirete âit olan a'mâl-i sâlihada dahi rekabet olamaz; kıskançlık yeri değildir. Kıskançlık eden ya riyâkârdır; a'mâl-i sâliha suretiyle dünyevî neticeleri arıyor; veyahut sâdık cahildir ki, a'mâl-i sâliha nereye baktığını bilmiyor ve a'mâl-i sâlihanın ruhu, esası ihlâs olduğunu derketmiyor. Rekabet suretiyle evliyâullaha karşı bir nevi adâvet taşımakla, vüs'ât-ı rahmet-i İlâhiye'yi ittiham ediyor.

Bu hakikatı te'yid eden bir vâkıa:

Eski arkadaşlarımızdan bir adamın, bir adama karşı adâveti vardı. O adamın yanında senakârâne onun düşmanı amel-i sâlihle, hatta velâyetle tavsif edildi. O adam kıskanmadı, sıkılmadı.

Sonra birisi dedi:

– "Senin o düşmanın cesurdur, kuvvetlidir."