İhlas Risalesi — Sayfa 36

Böyle mânevî kahramanları arkanızda zahîr, başınızda üstad bulmak isterseniz,

sırrıyla ihlâs-ı tâmmı kazanınız. Kardeşlerinizin nefislerini nefsinize; –şerefte, makamda, teveccühte, hatta menfaat-ı maddiye gibi nefsin hoşuna giden şeylerde– tercih ediniz.

Hatta en lâtif ve güzel bir hakikat-ı îmâniyeyi muhtaç bir mü'mine bildirmek ki, en mâsumâne, zararsız bir menfaattir. Mümkün se, nefsinize bir hodgâmlık gelmemek için, istemeyen bir arkadaş ile yaptırması hoşunuza gitsin. Eğer "Ben sevap kazanayım, bu güzel mes'eleyi ben söyleyeyim" arzunuz varsa, çendan onda bir günah ve zarar yoktur. Fakat mâbeyninizdeki sırr-ı ihlâsa zarar gelebilir.

DÖRDÜNCÜ DÜSTURUNUZ:

Kardeşlerinizin meziyyetlerini şahıslarınızda ve faziletlerini kendinizde tasavvur edip, onların şerefleriyle şâkirâne iftihar etmektir.

Ehl-i tasavvufun mâbeyninde "fenâ fi'şşeyh, fenâ fi'r-resul" ıstılâhatı var. Ben sofî değilim. Fakat onların bu düsturu, bizim meslekte "fenâ fi'l-ihvan" suretinde güzel bir düsturdur. Kardeşler arasında buna "tefânî"