İhlas Risalesi — Sayfa 8

baktığı gibi, muaccel ücretleri de taayyün ve tahassus etmediği ve herbirinin makam-ı içtimâîde ve teveccüh-ü nâsta ve hüsn-ü kabuldeki hissesi tahassus etmiyor. Bir makama çoklar namzet olur. Maddî ve mânevî herbir ücrete çok eller uzanabilir. O noktadan müzahame ve rekabet tevellüt edip vifakı nifaka, ittifakı ihtilâfa tebdil eder.

İşte bu müthiş marazın merhemi, ilâcı "ihlâstır". Yani, hakperestliği nefisperestliğe tercih etmekle ve hakkın hâtırı, nefsin ve enâniyetin hâtırına galip gelmekle

sırrına mazhar olup, nâstan gelen maddî ve mânevî ücretten istiğna etmekle

(Hâşiye): Sahabelerin senâ-i Kur'âniye'ye mazhar olan "îsar" hasletini kendine rehber etmek. Yani: Hediye ve sadakanın kabulünde başkasını kendine tercih etmek ve hizmet-i dîniyenin mukabilinde gelen menfaât-ı maddiyeyi istemeden ve kalben taleb etmeden, sırf bir ihsân-ı İlâhî bilerek, nâstan minnet almayarak ve hizmet-i dîniyenin mukabilinde de almamaktır. Çünkü, hizmet-i diniyenin mukabilinde dünyada bir şey istenilmemeli ki, ihlâs kaçmasın. Çendan hakları var ki, ümmet onların maîşetlerini temin etsin. Hem zekâta da müstehaktırlar. Fakat bu istenilmez, belki verilir. Verildiği vakit de, "Hizmetimin ücretidir" denilmez. Mümkün olduğu kadar kanaatkârâne başka ehil ve daha müstehak olanların nefsini kendi nefsine tercih etmek, وَ يُؤْثِرُونَ عَلٰى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ¹⁵³⁰ sırrına mazhariyetle, bu müthiş tehlikeden kurtulup ihlâsı kazanabilir.

sırrına mazhar