Dokuzuncu İşaret Sual

Demek bu nokta-i nazarda, mü'minden ziyâde bu hayatta lezzet alır zannediyor. Çünkü tekâlif-i diniyenin zahmetinden ihtimâl-i küfrî ile kurtuluyor ve âlâm-ı ebediyeden ise ihtimâl-i îmânî cihetiyle kendi üzerine almaz. Halbuki bu mağlata-i şeytaniyenin hükmü, gâyet sathî ve faydasız ve muvakkattır.

İşte Kur'ân-ı Hakîm'in küffarlar hakkında da bir nevi cihet-i rahmeti vardır ki; hayât-ı dünyeviyeyi onlara Cehennem olmaktan bir derece kurtarıp bir nevi şekk vererek, şekk ile yaşıyorlar. Yoksa âhiret cehennemini andıracak bu dünyada dahi mânevî bir cehennem azâbı çekeceklerdi ve intihara mecbur olacaklardı.

İşte, ey ehl-i îmân! Sizi îdâm-ı ebedîden ve dünyevî ve uhrevî cehennemlerden kurtaran Kur'ân'ın himayeti altına mü'minane ve mutemidane giriniz ve Sünnet-i Seniyyesinin dâiresine teslimkârâne ve müstahsinane dâhil olunuz, dünya şekavetinden ve âhirette azâptan kurtulunuz!

DOKUZUNCU İŞARET

Sual: Hizbullah olan ehl-i hidâyet, başta Enbiya ve onların başında Fahr-i Âlem Aleyhissalâtü Vesselâm, o kadar inayet ve

rahmet-i İlâhiye ve imdâd-ı Sübhaniye'ye mazhar oldukları halde, neden çok defa hizbü'ş-şeytan olan ehl-i dalâlete mağlup olmuşlar? Hem Hâtemü'l-Enbiya'nın güneş gibi parlak nübüvvet ve risaleti ve iksir-i âzam gibi te'sirli i'caz-ı Kur'ânî vasıtasıyla irşadı ve câzibe-i umumiye-i kâinattan daha câzibedar hakâik-i Kur'âniye'nin komşuluğunda ve yakınında olan Medine münafıklarının dalâlette ısrarları ve hidâyete girmemeleri ne içindir ve hikmeti nedir?

Elcevap: Bu iki şık müthiş sualin halli için, derince bir esas beyan etmek lâzım gelir. Şöyle ki:

Şu kâinât Hâlık-ı Zülcelâl'inin hem cemâlî, hem celâlî iki kısım esmâsı bulunduğundan ve o cemâlî ve celâlî isimler, hükümlerini ayrı ayrı cilvelerle göstermek iktiza ettiklerinden, Hâlık-ı Zülcelâl kâinatta ezdadı birbirine mezcedip birbirine mukâbil getirip ve birbirine mütecâviz ve müdâfi bir vaziyet verip, hikmetli ve menfaattar bir nevi mübareze suretine getirip, ondan, zıtları birbirinin hududuna geçirip ihtilâfât ve tegayyürât meydana getirmekle kâinatı kanun-u tegayyür ve tahavvül ve düstur-u terakkî ve tekâmüle tâbi kıldığı için; o şecere-i hilkatın câmi bir semeresi olan