Onuncu İşaret

kavânin-i meşietine itaate alışsınlar ve desâtir-i hikmetine tevfik-i hareket etsinler. Eğer Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, hayât-ı içtimâiye ve şahsiyesinde dâima hârikulâdelere ve mu'cizelere istinad etseydi, o vakit imâm-ı mutlak ve rehber-i ekber olamazdı.

İşte bu sır içindir ki, yalnız dâvâsını tasdik ettirmek için arasıra, indelhâce, münkirlerin inkârını kırmak için mu'cizeler gösterirdi. Sâir vakitlerde nasıl ki herkesten ziyâde evâmir-i İlâhiyeye itaât etmiştir. Öyle de: Hikmet-i Rabbâniye ile ve meşiet-i Sübhaniye ile tesis edilen âdetullah kavâninine herkesten ziyâde müraât ve itaât ederdi. Düşmana karşı zırh giyerdi, "Sipere giriniz!" emrederdi. Yara alırdı, zahmet çekerdi. Tâ tamamıyla hikmet-i İlâhiye kanununa ve kâinattaki şeriât-ı fıtriye-i kübrâya müraât ve itaatı göstersin.

ONUNCU İŞARET

İblisin en mühim bir desisesi kendini, kendine tâbi olanlara inkâr ettirmektir. Şu zamanda, hususan maddiyyunların felsefeleriyle zihni bulananlar, bu bedihî mes'elede tereddüt gösterdikleri için, şeytanın bu desisesine karşı bir-iki söz söyleyeceğiz. Şöyle ki:

İnsanlarda şeytan vazifesini gören cesedli ervâh-ı habise bilmüşâhede bulunduğu gibi, cinnîden cesedsiz ervâh-ı habise dahî bulunduğu, o kat'iyyettedir. Eğer onlar maddî cesed giyseydiler, bu şerir insanların aynı olacaktılar. Hem eğer bu insan suretindeki insî şeytanlar cesedlerini çıkarabilse idiler, o cinnî iblisler olacaktılar. Hattâ bu şiddetli münâsebete binaendir ki, bir mezheb-i bâtıl hükmetmiş ki, "İnsan suretindeki gâyet şerîr ervah-ı habise, öldükten sonra şeytan olur."

Malûmdur ki: Âlâ bir şey bozulsa, edna bir şeyin bozulmasından daha ziyâde bozuk olur. Meselâ, nasılki süt ve yoğurt bozulsalar, yine yenilebilir. Yağ bozulsa, yenilmez, bâzan zehir gibi olur. Öyle de, mahlûkâtın en mükerremi, belki en âlâsı olan insan, eğer bozulsa, bozuk hayvandan daha ziyâde bozuk olur. Müteaffin maddelerin kokusuyla telezzüz eden haşerât gibi ve ısırmakla zehirlendirmekten lezzet alan yılanlar gibi, dalâlet bataklığındaki şerler ve habis ahlâklar ile telezzüz ve iftihar eder ve zulmün zulümatındaki zararlardan ve cinayetlerden lezzet alırlar, âdeta şeytanın mâhiyetine girerler. Evet cinnî şeytanın vücuduna kat'î bir delili, insî şeytanın vücududur.