İman Hakikatleri kitabının 43. sayfası — Dördüncü İşaret bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

ise, ademî şeylere istinâd edebilir. Ademî birşey, mâdum birşeye illet olur.

İşte bu iki kaideye binâendir ki, şeytan-ı ins ve cinnin kâinattaki müthiş âsâr-ı tahripkârâneleri ve enva'-ı küfür ve dalâlet ve şer ve mehâliki yaptıkları halde, zerre miktar îcâda ve hilkate müdâhaleleri olmadığı gibi, mülk-ü İlâhîde bir hisse-i iştirakleri olamıyor. Ve bir iktidar ve bir kudretle o işleri yapmıyorlar; belki çok işlerinde iktidar ve fiil değil, belki terk ve atâlettir. Hayrı yaptırmamakla, şerleri yapıyorlar. Yâni, şerler oluyorlar. Çünkü, mehâlik ve şer, tahribât nevinden olduğu için, illetleri, mevcut bir iktidâr ve fâil bir îcâd olmak lâzım değildir. Belki bir emr-i ademî ile ve bir şartın bozulmasıyla koca bir tahribât olur.

İşte bu sır, Mecûsîlerde inkişâf etmediği içindir ki, kâinatta "Yezdan" nâmıyla bir Hâlık-ı hayır, diğeri "Ehrîmân" namıyla bir Hâlık-ı şer itikad etmişlerdir. Halbuki onların "Ehrîmân" dedikleri mevhum ilâh-ı şer, bir cüz'-i ihtiyârıyla ve îcadsız bir kesble şerlere sebebiyet veren mâlûm şeytandır.

İşte, ey ehl-i îmân! Şeytanların bu müthiş tahribatına karşı en mühim silâhınız ve cihâzât-ı tâmiriyeniz istiğfardır ve "Eûzü billah"

İman Hakikatleri — Sayfa 43

İman Hakikatleri uygulamada, çevrimdışı