İman Hakikatleri — Sayfa 51

diye Cenâb-ı Hakk'ı takdis için şerrin icadını ona vermemişler, dalâlete düşmüşler.

olan bir rükn-ü îmânîyi tevil etmişler.

İkinci şıkk ki: "Günah-ı kebireyi işleyen, nasıl mü'min kalabilir?" diye suallerine cevap ise: Evvelâ, sâbık işaretlerde onların hatası kat'î bir surette anlaşılmıştır ki, tekrara hacet kalmamıştır. Sâniyen, nefs-i insaniye, muaccel ve hazır bir dirhem lezzeti; müeccel, gaib bir batman lezzete tercih ettiği gibi, hâzır bir tokât korkusundan, ileride bir sene azaptan daha ziyâde çekinir. Hem insanda hissiyât galip olsa, aklın muhakemesini dinlemez. Heves ve vehmi hükmedip, en az ve ehemmiyetsiz bir lezzet-i hâzırayı, ileride gâyet büyük bir mükâfata tercih eder. Ve az bir hâzır sıkıntıdan, ileride büyük bir azâb-ı müecceleden ziyâde çekinir. Çünkü tevehhüm ve heves ve his, ileriyi görmüyor belki inkâr ediyorlar. Nefs dahî yardım etse, mahall-i îmân olan kalb ve akıl susarlar, mağlup oluyorlar.

Şu halde kebairi işlemek, îmânsızlıktan gelmiyor, belki his ve hevesin ve vehmin galebesiyle akıl ve kalbin mağlubiyetinden ileri gelir.