İman Hakikatleri — Sayfa 52

Hem sâbık işaretlerde anlaşıldığı gibi; fenâlık ve hevesât yolu, tahribât olduğu için gâyet kolaydır. Şeytan-ı ins ve cinnî çabuk insanları o yola sevkediyor. Gâyet cây-ı hayret bir haldir ki, âlem-i bekanın –nass-ı hadîsle– sinek kanadı kadar bir nuru, ebedî olduğu için, bir insanın müddet-i ömründe dünyadan aldığı lezzet ve nîmete mukâbil geldiği halde; bâzı bîçare insanlar, bir sinek kanadı kadar bu fâni dünyanın lezzetini, o bâki âlemin, bu fâni dünyasına değer lezzetlerine tercih edip şeytanın arkasında gider.

İşte bu sırlar içindir ki; Kur'ân-ı Hakîm, mü'minleri pek çok tekrar ve ısrar ile, tehdit ve teşvik ile günahtan zecr ve hayra sevkediyor.

Bir zaman Kur'ân-ı Hakîm'in bu tekrar ile şiddetli irşadatı bana bu fikri verdi ki, bu kadar mütemâdi ihtarlar ve ikazlar, mü'min insanları sebatsız ve hakikatsız gösteriyorlar. İnsanın şerefine yakışmayacak bir vaziyet veriyorlar. Çünkü, bir memur, âmirinden aldığı bir tek emri itaatine kâfi iken, aynı emri on defa söylese, o memur cidden gücenecek. "Beni ittiham ediyorsun, ben hain değilim." der. Halbuki en hâlis mü'minlere Kur'ân-ı Hakîm musırrâne mükerrer emrediyor.