Konferans — Sayfa 138

mevcud olduğundan ve hiçbir eserin nail olmadığı bir şekilde meş'ale-i İlâhiye ve şems-i hidâyet ve neyyir-i saadet olan Hazret-i Kur'ân'ın füyûzatına vâris olduğu meşhud olduğundan; O'nun esası nur-u mahz-ı Kur'ân olduğu ve evliyaullahın âsârından ziyâde, feyz-i envâr-ı Muhammedî'yi (A.S.M.) hâmil bulunduğu ve Zât-ı Pâk-i Risâlet'in ondaki hisse ve alâkası ve tasarruf-u kudsîsi, evliyaullahın âsârından ziyâde olduğu ve onun mazharı ve tercümanı olan manevî Zât'ın mazhariyeti ve kemalâtı ise o nisbette âlî ve emsalsiz olduğu güneş gibi aşikâr bir hakikattır.

Evet, o Zât, daha hal-i sabâvette iken ve hiç tahsil yapmadan zevâhiri kurtarmak üzere üç aylık bir tahsil müddeti içinde ulûm-u evvelîn ve âhirîne ve ledünniyat ve hakâik-i eşyaya ve esrar-ı kâinata ve hikmet-i İlâhiye'ye vâris kılınmıştır ki, şimdiye kadar böyle mazhariyet-i ulyâya kimse nail olmamıştır. Bu hârika-i ilmiyenin eşi aslâ mesbuk değildir. Hiç şüphe edilemez ki; tercüman-ı Nur, bu haliyle baştan başa iffet-i mücesseme ve şecaat-ı hârika ve istiğnayı mutlak teşkil eden hârikulâde metânet-i ahlâkiyesi ile bizzât bir mu'cize-i fıtrattır ve tecessüm etmiş bir inayettir ve bir mevhibe-i mutlakadır.